Categorie archief: De rest

Het leven wordt steeds simpeler

Zo, hehe. Eindelijk weer eens tijd en gelegenheid om een artikeltje te schrijven. Het is toch lastig als je niet de luxe hebt om je focus continue op je passie te kunnen richten. Ik zou best de loterij willen winnen om daarna in een schamel hutje op de hei te gaan wonen en alleen nog maar met mijn voeten in de modder rond te banjeren!

Maar dat terzijde. Tijd om even wat te schrijven zo aan het einde van deze warme dag. Terwijl de lucht eindelijk wat koeler wordt, het licht langzaam wegzakt om plaats te maken voor het donker en de gierzwaluwen boven mij nog snel even de laatste insecten weggraaien voor ze in grote cirkels naar boven zweven om daar de nacht door te brengen (fascinerend diertje, die gierzwaluw – er is een heel boek over geschreven en dat is echt een aanrader!), ben ik even in de gelegenheid om een update te geven van mijn leven richting duurzaamheid.

Het leuke is dat met het ontdekken van alles wat mogelijk is, je ook gaat ontdekken wat er nog allemaal minder mogelijk is. Oftewel: hoe het nóg simpeler kan. Een aantal voorbeelden:

  • Tandpoeder. Eerder beschreef ik op mijn blog een recept hiervoor met een stuk of 5 bestanddelen. Werkt prima, maar poetsen met alleen zeezout is net zo fijn (wel zorgen dat je het eerst een beetje oplost in je speeksel, want het is vrij hard van structuur en daardoor vrij schurend zolang het niet opgelost is).
  • Wasmiddel. Ik heb vloeibaar wasmiddel gemaakt en waspoeder gemaakt. Beiden bevallen aardig. Maar wasmiddelen op basis van zeep hebben azijn nodig als wasverzachter om de zeepresten te verwijderen. Doe je dat niet, dan zit je kleding (in ieder geval die stoffen die er gevoelig voor zijn) onder de zeepresten. Niet zo handig. Maar: azijn schijnt ook, bij gevoelige stoffen, de rek eruit te halen. Het leek erop dat mijn dure biosokken en bustiers daar last van hadden. Zonde, want na een onbruikbaar. De nieuwe items ga ik nu wassen zonder azijn, maar dan dus ook zonder zeep. Antwoord: soda! Wassen met soda werkt helemaal prima en ik lijk zelfs te merken dat de kleuren er mooier van blijven (misschien zit er geen zeepwaas meer op…). Soms nog wat zuurstofbleekmiddel erbij voor extra waskracht. Groene zeep (voor hogere temperaturen) of ecologische (!) ossengalzeep van Sonett (tot 40°C) is een supergoede vlekverwijderaar, ook voor vettige aanslag (denk aan je kussensloop bij een no poo proces…). Dus ook hier: minder gedoe met het maken van wasmiddel of -poeder, minder kosten en minder ingrediënten in je voorraadkast!
  • Deodorant. Ik zweer nog steeds bij mijn good old deo van kokosolie, maïzena en bicarbonaat. Met 140 gram doe ik een jaar. Maar vriendlief vloog er doorheen en ik ben Leipe Loetje niet, dus die gebruikt nu pure bicarbonaat als deodorant en is hier meer dan tevreden mee. Aangezien bicarbonaat voor 1000-en-1 dingen gebruikt wordt hier in huis is dat natuurlijk prachtig!
  • Gezichtsverzorging. Op dit moment gebruik ik alleen olie. Zowel voor het schoonmaken van mijn gezicht (de oil cleansing method) als het voeden ervan. Ik heb een tijdje mijn gezicht alleen met water gewassen, maar dit wordt uiteindelijk toch te droog. Ik ben nog wel aan het zoeken naar mijn persoonlijke favorieten. Ik wil er uiteindelijk een stuk of 3 overhouden. Slechts 1 soort zou perfect zijn, maar ik merk dat mijn huid behoefte heeft aan afwisseling.
  • Lichaamsreiniging. Olijfzeep: meer hoef ik niet te zeggen.
  • Toiletbezoek. Eerder maakte ik nog een spray met een stuk of wat ingrediënten en etherische oliën, maar inmiddels het is verdund rozenwater. Lekker simpel, lekker fris!
  • Haren wassen – of niet. Een tricky verhaal. Ik heb van alles geprobeerd (ik schrijf het nog wel eens op) maar op dit moment heb ik gewoon keihard mijn haar 3 weken niet gewassen (en tussendoor slechts 2 keer gespoeld met kamillethee). Ik had 2,5 week vakantie, dus ik heb gewoon de gok gewaagd. Het zou erger kunnen zijn…het schijnt dat na ongeveer een maand er een kentering plaats vindt waardoor je haar minder vet wordt. Ik hoop het nog even stug vol te houden! Duimen jullie dat het lukt?

Stel je voor….nog even en je voorraadkast beslaat niet meer dan 1 klein plankje omdat je met een stuk of 10 ingrediënten je hele huishouden en lichaamsverzorging kan regelen. Er zijn vast nog wel wat voorbeelden waar ik nu even niet aan denk. Maar ik vind het zo heerlijk dat je zo veel kan doen met zoveel simpele ingrediënten. Ik vind het echt een kick of mijn leven zo te versimpelen – te minimaliseren zoals dat tegenwoordig zo hip heet. Lief zijn voor het milieu, lief zijn voor je portemonnee, lief zijn voor je lijf en lief zijn voor je vrije tijd!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Mieren, bladluizen en lieveheersbabies

Sinds vorig jaar heb ik een mini kruidentuin op mijn balkonnetje. Een paar bakken met diverse soorten munt, citroenverbena, lavas, peterselie en tijm. Helaas heeft de basilicum het niet overleefd, net als de rozemarijn die uit de biosupermarkt kwam. Die groene vingers komen nog wel…maar de andere kruiden staan er inmiddels stralend bij. Hallelujah! Geweldig om verse kruiden binnen handbereik te hebben. Wat peterselie op je broodje verse eiersalade, wat tijm in de soep of over de geroosterde aardappels, lavas voor in de bouillon en munt voor in de thee of om een haarspoeling mee te maken. Je ziet het groeien en groot en sterk worden!

Zo´n kruidentuintje komt blijkbaar niet zonder bijbehorend ecosysteem. Want de afgelopen weken zag ik een slakkenspoor over mijn citroenverbena en hadden we plotseling een miereninvasie! Op twee hoog notabene! En dan heb ik het nog niet eens gehad over de bladluizen die al langer mijn groene paradijsje bevolkte. Mieren brengen bladluizen met zich mee. Wie er eerder was weet ik niet en dat kan me ook niet zo veel schelen. Beestjes zijn heel leuk, maar sommigen zijn beter te genieten vanaf een afstandje. Tijd voor wat milieu- en waar mogelijk diervriendelijke bestrijding van ongewenst gezelschap (het woord ongedierte mag wat mij betreft, net als het woord onkruid, per direct uit de Van Dale geschrapt worden).

De slak (of om beter te zeggen: het spoor ervan) heb ik na die ene keer niet meer terug gezien. En dat is maar goed ook, want hij had mijn pril ontloken citroenverbena te grazen genomen. Gelukkig had ik al een nieuwe gekocht omdat ik dacht dat ook de verbena de winter niet had overleefd. Ik kan nu in ieder geval zeggen dat dit ijzersterke plantje (pun intended: ijzerhard is de Nederlandse naam voor verbena) niet alleen de winter, maar ook een slakkenaanval heeft overleefd.

De bladluizen heb ik geprobeerd te bestrijden met de veelgelezen tip om een teentje knoflook bij de belegerde plant in de grond te stoppen. Vandaag zag ik de bladluizen zitten op het stengeltje wat uit die teen knoflook is ontsproten…dát gaat dus niet werken. En dan de mieren: ik lees op internet dat ze niet houden van onder andere munt, lavas en knoflook. Eh, wat had ik ook alweer in mijn kruidentuintje? De mieren die ik heb, hadden dat memo niet gelezen denk ik.

Er stonden nog meer (nuttige) tips op die website. Ongeduldig als ik ben heb ik gewoon van alles tegelijk geprobeerd. Een groot offensief van kruidnagel, stukgewreven knoflook, azijnwater, citroensap en witte peper heeft een groot deel van de mieren verdreven. (Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik er ook een aantal naar het mierenhiernamaals heb gestuurd.) Niet allemaal, kwam ik vandaag na een weekje vakantie achter. Ik kwam er ook achter dat mijn Marrokaanse munt dankzij de zorgen van mijn moeder explosief is gegroeid, bedankt mam! Maar goed, hier en daar een mier is niet zo erg als een balkon dat wemelt van de zwarte beestjes.ladybug_larva

Als we het dan toch over zwarte beestjes hebben, ik zag er nog meer van kruipen! Maar dan de goede variant (voor zover er echt slechte zijn dan), larves van lieveheersbeestjes! Deze kleine kruipertjes zijn dol op bladluizen en eten ze massaal om uiteindelijk op te groeien tot volwassen lieveheersbeestje. Toevallig weet ik nu ook dat ze stekeblind zijn en bij toeval tegen een bladluis aan moeten lopen. Dat verklaart meteen waarom de larve die ik in de buurt van een samenscholing bladluizen zette, heel eigenwijs de verkeerde kant op liep. Ik vind het een wonder dat het die kleintjes lukt om überhaupt groot te worden!

Ik ben superblij met mijn lieveheersbabies. Nu doe ik geen enkele poging meer om van de bladluizen af te komen uit angst dat mijn larfjes te weinig eten hebben om groot te worden. Ik ben zelfs heel voorzichtig geworden met het plukken van munt voor in de thee – voor je het weet drink je lieveheersbabiesthee…

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Ongewenste DTG-gids? Laat je horen!

Eerder dit jaar plaatste ik op de Facebookpagina van Duurzame Dinkies de tip om je af te melden voor de DTG-gids (telefoongids en gouden gids), om zo papierverspilling tegen te gaan. Toen hadden een aantal mensen al gemeld dat dit niet altijd werkt en dat zij de gids alsnog kregen. Helaas heb ik zojuist ervaren dat dit bij ons ook het geval is.

Niet alleen heb ik mij via internet afgemeld voor de DTG-gids, ik heb ook al jaren een NEE-NEE sticker. Met andere woorden, ik wil géén ongeadresseerd drukwerk. Dat mocht echter niet baten, want de bezorger heeft die bomenverslinder gewoon keihard door de brievenbus gegooid. Ik ben echt ziedend! Wéér onnodig bomen omgehaald uit mijn naam, terwijl ik dit niet wil!

Ik heb een heel boos bericht op de FB-pagina van DTG geplaatst, en heb hen opgeroepen om hun verantwoordelijkheid te nemen. Het mag niet zo zijn dat je ondanks 2 acties alsnog een papieren gids door je strot geduwd krijgt. En bij deze roep ik iedereen op, die óók ongewenst een gids ontvangen (hebben) ondanks afmelding, om dit ook te doen. Laat het er niet bij zitten, denk niet ´volgend jaar gaat het misschien wel goed´. In de berichten lees je al regelmatig dat mensen in ditzelfde schuitje zitten. Ik weet zeker dat dit nog maar het topje van de ijsberg is. Laat DTG voor eens en voor altijd voelen dat ze hun zaakjes op orde moeten maken. Maak er een media-offensief van,ze mogen hiermee niet wegkomen want het probleem speelt al jaren! De FB-pagina van DTG vind je hier.

Een groene wereld begint bij jezelf en daarin zou je niet tegengewerkt mogen worden door bedrijven die niks met groen ophebben!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Een duurzame droom – maar dan anders.

tumblr_m8zf6y4l1W1r2nsmto1_500_largeAfgelopen week heb ik een indrukwekkende symbolische droom gehad. Dat is bijzonder, want meestal slaan mijn dromen echt nergens op en is er geen touw aan vast te knopen! In ieder geval, het was een droom die ik in gedachten kan nemen wanneer ik het moeilijk vind om tevreden te zijn met wat ik heb en gefrustreerd kijk naar alle mogelijkheden die ik niet heb. Want ja, dat gebeurt best nog eens – ik ben ook maar een mens. Ik vind het een goede droom om te delen met jullie, vanwege de boodschap die hij heeft. Wie weet helpt hij jullie ook in gefrustreerde tijden 🙂

In mijn droom stond ik eerst te kijken naar 3 enorm luxe villa´s  die gebouwd werden op een groot landgoed. In mijn droom was ik jaloers dat anderen wel zo konden wonen, en ik niet. In het volgende gedeelte van de droom was ik bezig om het hek naar mijn eigen huis toe open te maken. Het was een smeedijzeren hek met een slot, en dat slot wilde lastig open. (In mijn droom woon ik dus zo gek nog niet, als er een smeedijzeren hek bij hoort 😉 ). Om het slot goed open te krijgen en mijn handen vrij te maken had ik mijn tas even neergezet. Eenmaal binnen in de woning bedacht ik me dat mijn tas nog buiten stond. Maar toen ik hem ging halen, bleek hij verdwenen. Gestolen. Oef, wat voelde ik me toen arm!
De rest van de droom was ik bezig om mijn tas – met veel belangrijke spullen – terug te krijgen. Wonderbaarlijk genoeg lukte dat, want ja, in een droom kan alles. En wat bleef was de opluchting dat ik mijn – niet dure, wel waardevolle – spulletjes weer terug had.

En wat is nu de boodschap die mijn droom me wilde geven? Natuurlijk heb ik totaal geen behoefte aan een belachelijk luxe megavilla. Maar dromen zijn niet voor niets symbolisch. Tegen een landgoed zou ik echter geen nee zeggen 🙂 Maar wat de droom mij vertelde is dit. Verspil geen energie aan het verlangen naar dingen die je niet hebt en niet kunt krijgen, maar draag zorg voor datgene dat je wél hebt. Want als je dingen moet missen die je wel al hebt, raakt dat je veel meer dan het niet krijgen wat je nog niet hebt.

Het heeft uiteraard allemaal raakvlakken met het concept van ´genoeg´ (zie ook mijn boekentip over het gelijknamige boek) – stop met verlangen naar meer, meer, meer en ga voor wat je nodig hebt. Als je daar tevreden mee kunt zijn, kun je geluk ervaren.

Natuurlijk kun je dromen houden en ernaar streven om deze waar te maken. Maar zorg er wel voor dat je met al dat dromen niet voorbij gaat aan het nu, dit moment en de waardering voor waar je wél al dagelijks van kan genieten. Want als je dat niet kan, dan leid je een behoorlijk ongelukkig leven.

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Sociale duurzaamheid: de andere Sinterklaas

Het is de dag na Sinterklaas. Je hebt misschien een geweldige avond gehad, met veel gezelligheid, pepernoten, chocoladeletters en marsepein. Wie weet heb je een gedicht of surprise gekregen. Of misschien speelden jullie het Sinterklaasspel, waarbij er veel kleine (onzin)kadootjes gekocht moeten worden om het spel een avond te laten duren.

En heel misschien heb je nu wel een kater van die avond. Heb je – de gezellige avond ten spijt – een tas vol overbodige rommel mee naar huis genomen, waarvan je nu al niet meer weet waar je het moet laten. Van die ´haha´-kadootjes die het goed doen op de avond zelf, maar geen enkele waarde overhouden als het spel eenmaal gespeeld is. Zou je dan niet graag willen dat het anders was, met Sinterklaas? Dat de verjaardag van de goedheiligman gebruikt werd om echt goed te doen?

Zoals jullie inmiddels wel weten heeft Duurzame Dinkies niet veel op met het kopen van onnodige spullen. Het kopen of bezitten van spullen die je niet nodig hebt is een verspilling van grondstoffen, ruimte in je huis en de rust in je hoofd. Duurzame Dinkies houdt er echter wél van om haar geld te besteden aan projecten die het hard nodig hebben. Een ruime collectie van goede doelen mag op structurele steun rekenen, en waar het kan worden losse donaties gedaan.

Deze twee eigenschappen zijn dit jaar gecombineerd in een nieuwe Sinterklaastraditie. In plaats van Sinterklaas te spelen voor kinderen of volwassenen die niks te klagen hebben, speel ik Sinterklaas voor het goede doel. Voor dit eerste jaar heb ik het lokale dierenasiel blij gemaakt met een voedselpakket voor hun dieren en dat voelt oneindig veel beter dan de gewone Sinterklaasgewoontes, kan ik je vertellen!

voedselpakket

Overigens heb ik al een paar jaar een nieuwjaarstraditie. Het bedrag dat een Nederlander gemiddeld uitgeeft aan vuurwerk, doneer ik aan een goed doel – welk doel wisselt steeds. Inmiddels is dat een symbolisch bedrag van €50,- (dit was het gemiddelde vuurwerkbedrag in het jaar dat ik ermee startte) omdat ik niet altijd kan vinden wat er gemiddeld uitgegeven is aan vuurwerk. Er moeten natuurlijk niet teveel van die tradities komen, anders raak ik zelf nog blut. Maar zolang er anderen zijn die het harder nodig hebben dan ik, vind ik het helemaal niet erg om wat dieper in de buidel te tasten. Ik prijs me gelukkig met wat ik heb! En ik heb steeds vaker ´genoeg´ (zie deze post), dus: win-win.

Kortom: als je ook klaar bent met milieuvervuilende geldverspilling als Sinterklaasprullen (en vuurwerk), is dit misschien een inspiratie om iets beters te doen met je geld! Goed voor je karmapunten én een fijnere wereld!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Boekentip: ‘Genoeg’ van John Naish

Omsl. Genoeg.inddEen aantal weken geleden heb ik bij het pop-up center van Gaaf Groen een hele stapel boeken op de kop getikt, voor 1 euro per stuk. (Voor ik verder ga op het thema van dit artikel wil ik even melden dat ik voor boeken een uitzondering maak op het motto Genoeg. Want het is een waarheid als een koe: van boeken krijg je nooit genoeg!) Naast wat high quality romans zaten er ook een paar boeken tussen die helemaal in het groene straatje passen, waaronder het boek ‘Genoeg – Meer geluk met minder’ van John Naish. Die heb ik als eerste stukgelezen en ik raad jou aan hetzelfde te doen! *Ok, dat laatste moet je niet al te serieus nemen, lees het en geef het door aan de volgende, dat is uiteraard duurzamer 😉 *

De rode draad in dit boek is het gegeven dat we helemaal de mist in gaan met onze huidige overconsumptiemaatschappij, hoe dit te verklaren is en welke gevolgen dit heeft voor milieu, klimaat én ons persoonlijke welbevinden. Naast die inzichten geeft Naish adviezen om niet in die val te trappen en tegelijkertijd meer happy te worden met je leven.

Want hoe komt het dat we de behoefte hebben om steeds de nieuwste smart phone aan te schaffen, terwijl de telefoon die we hebben het nog prima doet? Waarom werken we steeds harder, krijgen we steeds vaker een burn-out en zijn we niet in staat om nee te zeggen tegen overwerk? We zijn met zijn allen ongezonder dan ooit, terwijl we meer dan ooit de mogelijkheid hebben om gezond te eten. We hebben meer dan ooit, en we blijven maar zoeken naar nóg meer.

Vanuit mijn vakgebied weet ik dat ziekelijk overeten, met obesitas en welvaartsziekten tot gevolg, te verklaren is vanuit evolutionair oogpunt. De mens als soort is geprogrammeerd om te hamsteren voor magere tijden en wat overgewicht was gunstig voor wanneer eten niet te vinden was; met wat vetreserves hield je het dan een tijdje uit. De voorkeur om te kiezen voor energierijk eten zodra dat voor handen was werkte prima als strategie, tót het moment waarop energierijk eten zo goed als non-stop beschikbaar was.

Net zoals we geprogrammeerd zijn om te zoeken naar eten, zijn we ook geprogrammeerd om te zoeken naar ´betere tijden´. Ons vermogen om oplossingen te vinden voor problemen, meer luxe te creëeren en de maatschappij te verbeteren heeft ons ver gebracht. Ver genoeg, maar ons reptielenbrein snapt dat niet. Die blijft maar denken dat we moeten blijven streven naar meer, luxer, vaker en groter. En daar gaat het mis. Want niet alleen zoeken we ons een ongeluk naar geluk dat we nooit zullen vinden, in dat zelfvernietigende proces sleuren we de aarde mee in onze val.

Maar er is hoop. We hebben namelijk meer dan alleen een reptielenbrein. We hebben ook een hersenschors die ons in staat stelt om te beredeneren en ons reptielenbrein te overrulen. Dat gaat niet vanzelf, want impulsen vanuit het reptielenbrein zijn sterk. En die primitieve impulsen hebben we allemaal – het gaat er om hoe je omgaat met die impulsen. Je hóeft er niet naar te handelen. Als dat kwartje eenmaal gevallen is, mag je jezelf een verlicht reptiel noemen 😉

Om die verlichting te vinden is het boek van Naish een grote stap voorwaarts. Hij gaat in op verschillende onderwerpen waar genoeg genoeg is, namelijk informatie, eten, spullen, werk, keuzes, geluk en groei. Ook is er aandacht voor een aantal ´nooit-genoegs´ zoals dankbaarheid. Want wie dankbaar is voor wat hij heeft, is tevreden en heeft genoeg. Dankbaarheid maakt minder materialistisch. Om die dankbaarheid te voelen kan je bijvoorbeeld gebruik maken van je happy jar!

In ieder geval, een hoop van de tips die Naish geeft om ´genoegisme´ te praktiseren, brengen wij hier al in de praktijk. Een fijne bevestiging van het gevoel dat wij op het goede pad zitten! (Of durf ik het zelfs het rechte pad te noemen?)  Waar het motto van de gemiddelde consument tegenwoordig ´gewoon omdat het kan´ is, is mijn motto ´gewoon omdat het niet hoeft´. Ik koop geen grotere auto – gewoon omdat het niet hoeft. Ik ga niet op vakantie naar Turkije of Ibiza – gewoon omdat het niet hoeft! Ik heb geen klerenkast vol merkartikelen die ik bijna niet draag omdat ik veel te veel heb – gewoon, omdat het niet hoeft. Ik ben niet wanhopig op zoek naar de ultieme persoonlijkheid die ik kan zijn. Gewoon omdat het niet hoeft, want ik ben nu al goed genoeg. Wat heerlijk om zo te kunnen leven. Wat een vrijheid en wat een ruimte! En je redt de aarde er ook nog mee. Heerlijk, die verlichting 🙂

Kortom, het boek van John Naish is een echte aanrader. Voor als je wilt leren om ´genoeg te zijn´, maar zeker ook als je geïnteresseerd bent in de achtergronden van onze misstappen. Het is 2 voor 12 voor de aarde én voor jouw (achterklein)kinderen, dus er is geen tijd meer om je kop in het zand te steken (ook hier kunnen we evolutie de loef afsteken!). Lees dit boek!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

 

Een duurzame kerst? Duurzame kerstboom!

Het jaar schiet al weer aardig op, november is bijna om en voor je het weet staat kerstmis voor de deur. Tijd om eens na te denken over de kerstboom. Wel of niet dit jaar? We hebben hem niet altijd gehad, maar een klein tafelmodelletje is toch wel heel sfeervol. Uiteraard zonder al te veel toeters en bellen versierd – wat natuurlijke houten ornamentjes en wat bescheiden lichtjes.

2cb7469fed4b52dc8fbd8611c61ba840

Voor ons gaat er niks boven een echte boom. Een kunstboom is eigenlijk heel treurig. Dat is voor een kerstboom niet anders dan voor plastic planten of bloemen (wie dat ooit bedacht heeft moet een mep krijgen, alsof je groen door plastic kan vervangen!). Hoewel, een afgezaagde boom die na een aantal weken op de brandstapel gaat is ook niet echt een beeld om vrolijk van te worden. Zo’n boom heeft jaren zijn best gedaan om groot te worden en wordt dan door ons na een paar weken pronken afgedankt als oud vuil. Letterlijk.

Qua duurzaamheid wint een afgezaagde kerstboom het al van een kunstboom (heeft te maken met onder andere CO2-uitstoot en chemicaliën van de kunstboom – bron), maar wil je je boom écht een groen tintje geven, dan ga je voor een boom met kluit. Dan heb je een levende boom in huis, die ook na de kerst nog levenskracht heeft. Dat biedt perspectieven, maar is niet zonder haken of ogen.

Om te beginnen moet je een boom met kluit goed verzorgen tijdens zijn verblijf in je huis. Hij heeft dagelijks wat water nodig, anders droogt hij uit. Ook kan hij liefst maximaal 2 weken binnen staan, en bij het uitplanten heeft hij een acclimatisatieperiode nodig om te wennen aan de lagere temperaturen – bijvoorbeeld in de schuur. Maar ook dat is geen garantie voor een lang en gelukkig leven in je tuin. Want de meeste kerstbomen worden net zo behandeld als de bio-industriedieren in ons (of elk ander) landje: zonder al te veel empathie en met harde hand. Het gaat uiteindelijk om de centen, dus een kerstboom met kluit wordt vaak snel en op niet al te subtiele wijze uit de grond getrokken zodat veel wortels beschadigd raken, wat de kans op ´aanslaan´ in de volle grond behoorlijk verkleint.

Kortom: een gewone kerstboom in leven houden is nog niet makkelijk, zelfs al heb je voldoende ruimte in je tuin (of in ons geval, welke tuin?). Gelukkig is er nog een andere optie. Je kunt een kerstboom adopteren! Een ontzettend leuke manier om je kerst een stukje groener te maken. Je kerstboom wordt biologisch opgekweekt, je kunt hem met kluit en al ophalen bij verschillende uitgiftepunten, je verzorgt hem tijdens zijn verblijf in je huis met liefde (en water), en na de kerst breng je hem weer terug zodat hij op de kwekerij weer de grond in kan. Het hele jaar wordt je boom weer vertroeteld zodat je de volgende kerst een iets hoger boompje in huis hebt! Lees meer over dit initiatief op Adopteer een kerstboom.

Helaas lijkt een kerstboom adopteren voor ons geen optie, de bomen die ze leveren zijn vanaf 80 cm en daar hebben we in ons huidige huisje echt geen plek voor. Gaaf Groen (ons dichtstbijzijnde uitgiftepunt) heeft het over 50+ cm dus we gaan daar nog even kijken of er toevallig een mooi kleintje voor ons is. Welke opties zijn er nog meer? We kunnen proberen om via Staatsbosbeheer een klein boompje te scoren. Zij hebben vaak op verschillende plekken een aantal ´kerstboomdagen´ waarop je zelf je boom kan gaan zagen. We hopen te regelen dat wij een babyboompje uit mogen graven, zodat we dat boompje een zo mooi en lang mogelijk leven kunnen geven bij ons thuis, in eerste instantie in een ruime pot op het balkon. En wie weet kan het boompje dan wel met ons mee naar een nieuw huis, om uit te groeien tot woudreus!

Een ding is zeker, wat er ook in huis komt, het is géén kunstboom!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!