Categorie archief: Geen categorie

Recept: verwarmende en versterkende thee (met gember, kaneel en steranijs)

theeBrrrr…ik weet niet hoe het bij jullie is, maar hier hangt er al de hele dag een vochtige, dikke bewolking over het land. Grijze mist waar af en toe ook wat regen uit valt. Gecombineerd met een flinke wind is het echt herfstig buiten! Op dit soort dagen kun je wel iets gebruiken dat je verkleumde lijf van binnenuit verwarmt. Als je deze thee maakt, komt dat zeker goed! Hij is ook heerlijk versterkend wanneer je wat grieperig bent. Ik zou zeggen: Santé!

Voor 1 kop thee heb je nodig:

  • 1/2-1 cm gember, fijn gesneden
  • een half kaneelstokje (Ceylon), gehakt
  • 2 steranijs

Gember helpt je spijsvertering en geeft verlichting bij koude handen en voeten (jippie!). Ceylon kaneel is verwarmend, verbetert je bloedcirculatie en spijsvertering en werkt koortsverlagend. Steranijs is kalmerend en verlichtend bij darmklachten. Deze combinatie smaakt ook nog eens heerlijk!

Door de gember en kaneel te snijden komt er meer smaak vrij in je thee en heb je minder nodig. Geen onnodig gebruik van voedsel dus.

De bereiding is natuurlijk heel simpel. Doe alle ingrediënten in een theezeefje, plaats dit in een groot glas en giet er water op dat net gekookt heeft. Laat een minuut of 5 trekken, en dan genieten maar!

Wat is jullie ultieme herfstthee?

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Mijn duurzaamheidsnulpunt

biologisch-katoen-638x330In mijn vorige post schreef ik over het ´goed genoeg zijn´ qua duurzaamheid. Met andere woorden, ik doe mijn best maar het lukt niet altijd om mijn leven precies zo duurzaam in te vullen als ik zou willen. Maar er zijn een aantal principes waar ik wél aan vast hou en die ik echt onder geen beding wil loslaten, al kom ik nog zo in de verleiding. Vandaag vertel ik over mijn duurzaamheidsnulpunt(en).
Dit zijn de twee belangrijkste:

  1. Biologisch vlees. Dit is een van de allereerste beslissingen geweest die ik gemaakt heb op mijn groene pad. Het kiezen voor biologisch vlees is niet alleen een kwestie van duurzaamheid maar zeker ook van dierenwelzijn. Ik wil gewoon dat áls ik een dier eet, dit dier op zijn minst een goed leven heeft gehad. Vlees met een biologisch keurmerk geeft die garantie (hoewel in deze verziekte maatschappij garanties niet bestaan, maar zonder vertrouwen is een mens nergens). Geen kooidieren, geen dieren die nooit daglicht zien, maar dieren die – voor zolang hun leven duurt – wel gewoon dier hebben kunnen zijn. Ik zal hier nooit concessies in doen. Dat is met uit eten gaan wel eens verdomd lastig. Bij ons in de buurt zijn niet heel veel mogelijkheden voor uitgebreid biologisch, vega of vegan eten (die ook qua sfeer nog eens goedgekeurd zijn). Aangezien ik ook geen kaas eet (tenzij het vermomd is als een lasagnekorstje) vallen veel vegetarische gerechten ook af. Tomatensoep? Ja, maar alleen zonder ballen. Darn. Als het echt niet anders kan smokkel ik daarmee door de ballen aan mijn vriend te geven (ik voel nu een grapje opkomen dat ik braaf laat liggen om mijn relatie gezellig te houden). Maar dat voelt ook niet echt goed, omdat ik wél niet-biologisch (en misschien wel bio-industrie)vlees heb gekocht. Vis kies ik wel, meestal heeft dat ook een FSC-keurmerk tegenwoordig. Dat is tenminste iets, niet waar? In restaurants koos ik ook vaak voor wild, dat heeft tenminste ook een vrij leven gehad. Dacht ik. Want laatst ben ik erachter gekomen dat wild voornamelijk alleen maar een categorie vleessoorten is (zoals eend, hert en konijn), maar dat het zo goed gekweekt vlees kan zijn. Zucht…ik vrees de dag dat ik alleen nog maar stokbrood met kruidenboter kan bestellen als hoofdgerecht. Maar: geen concessies. Ik kan het gewoon echt niet over mijn hart verkrijgen om een dier te eten waarvan ik niet weet of het een goed leven heeft gehad. Het offer is te groot. En hoe moeilijk het soms ook is in de praktijk, achteraf ben ik altijd blij dat ik wéér sterk ben geweest.
  2. Biologische kleding en schoenen. Dit is een principe dat relatief makkelijk vol te houden is. Al sinds een paar jaar koop ik enkel nog kleding met een biologisch keurmerk, én kleding die (voornamelijk) uit natuurlijke materialen bestaat. Er is voldoende te kiezen, als je weet waar je moet zoeken. Voor iedere kledingstijl zijn er passende kledingstukken te vinden. Favoriete merken zijn: Inti Knitwear en Armedangels. Voor in de winter is het thermo ondergoed van Engel Natur een aanrader.
    Biologische kleding kost meer, dat is waar. Maar wat je ervoor terug krijgt is de investering méér dan waard. Geen chemicaliën op je huid, geen schade aan het milieu en (in het geval van wol) geen dierenleed. Daarnaast is de kwaliteit van biologische kleding zoveel beter dan al die troep van de Primark en H&M. De mensen die jouw kleding gemaakt hebben, hebben hiervoor een eerlijke prijs gekregen. Het blijft langer mooi en langer draagbaar, daardoor is biologische kleding uiteindelijk goedkoper.
    Omdat biologische kleding nog een nichemarkt is, is het niet ruim in de nabije omgeving voorhanden. De meeste kleding koop ik daarom via webshops. Dat heeft nadelen: het kost extra verpakkingsmateriaal en het moet bij je thuis gebracht worden. Dat gebeurt over het algemeen niet met de (elektrische) fiets. Als ik zelf echter op zoek zou moeten naar fysieke winkels voor mijn biokleding, zou ik ook behoorlijk wat moeten rijden. Het is een arbitrair rekensommetje natuurlijk. Ik koop in ieder geval zo min mogelijk nieuwe kledingstukken en kies voor kledingstukken die makkelijk te combineren zijn, zodat ik niet vast zit aan ´outfits´. (Sowieso ben ik geen fashion victim, dus dat scheelt. Wie koopt er nu broeken waar een of andere mislukte designer de gaten al in de knieën heeft bedacht?).
    Grootste uitdaging van dit nulpunt? De schoenen. Ik heb altijd al een haat-liefdeverhouding gehad met schoenen, mede dankzij mijn platvoeten. Dat feit, gecombineerd met het voornemen om alleen biologische schoenen te kopen is al een fijne uitdaging – de spoeling in biologische schoenen is vrij dun. Daar komt nog bij dat de meeste biologische schoenen online te vinden zijn. Dankzij mijn platvoeten is schoenen kopen niet een kwestie van ´de leukste in je winkelwagen stoppen en klaar is madam´. Nee, heel veel leuke schoenen zitten absoluut niet fijn. Het hele proces van online schoenen shoppen, passen, teleurgesteld zijn over de pasvorm (en misschien ook de maat) en het hele zooitje weer terug moeten sturen is kort gezegd niet iets om naar uit te kijken. Met als gevolg dat ik nu al zo´n 6 jaar geen nieuwe schoenen heb gekocht. Nog niet eens slippers! De schoenen die ik daarvoor gekocht heb ´doen´ het nog steeds prima. Ik hou het nog wel een paar jaar uit. Maar uiteindelijk zal ik toch voor de bijl moeten. Tenzij ik tegen die tijd inmiddels zo volkoren leef dat ik 24 uur per dag op blote voeten loop (maar die kans acht ik niet zo héél groot). Trouwens, ik heb vorig jaar wel Glerups sloffen aangeschaft. Diepte-investering die zich in het winterseizoen nog dagelijks terugbetaalt. Maar sloffen zijn geen schoenen, dus ik mag nog steeds zeggen dat ik 6 jaar geen schoenen heb gekocht 😉

Hebben jullie ook duurzaamheidsnulpunten? Ik ben benieuwd wat ze zijn, laat het weten in een reactie!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Wanneer ben je duurzaam?

Zo, is dat me even een tijd terug! Het blog heeft een behoorlijke tijd op zijn gat gelegen, zoals je misschien wel gemerkt hebt. Sorry daarvoor. Het zat wel in mijn achterhoofd hoor, regelmatig dacht ik ´ik moet weer eens wat posten´, maar ik kon het niet opbrengen. Aan de ene kant heeft dat te maken met drukte, aan de andere kant met een voorliefde voor buiten spelen en van de natuur genieten. Maar er was ook nog een derde kant. Een kant die zich bezighield met gewetenskwesties. Ik heb me op sommige momenten af moeten vragen of ik wel ´het recht´ had een blog te mogen schrijven over duurzaamheid, als ik op zoveel fronten nog zoveel duurzamer kan (en moet) zijn. Het jaar is alweer bijna om en met schaamte denk ik terug aan de groene voornemens die ik in het begin van 2016 aan de grote klok heb gehangen. Het wasbare wc-papier? De lappen stof liggen allang klaar om geknipt te worden, maar dat is het dan ook. Vaker met de fiets naar het werk? Het is een paar keer gelukt, maar door enorme drukte, praktische hindernissen en een neiging tot oververmoeidheid heb ik toch meestal voor de auto moeten kiezen.

Het zijn dingen die ik in een ideale wereld anders wil zien, maar in het hier en nu blijkt dan het echte leven in de weg te zitten. En dat steekt. Ik voel regelmatig dat ik meer wil doen, maar daar niet aan toe kom zonder mezelf voorbij te lopen. Daardoor heb ik mezelf ook de vraag moeten stellen wanneer je duurzaam genoeg leeft. Mag je dan geen auto meer rijden? Mag je dan alleen verpakkingsvrij kopen? Moet je alles biologisch kopen, moet je 100% veganistisch eten? Als de kachel hoger gaat dan 16° C, ben je dan nog wel goed bezig? Mag je überhaupt nog wel de kachel aanzetten? Ben je in overtreding als je langer dan 2 minuten onder een douche staat die hoger staat dan 30°C?

Hoewel het geweldig zou zijn als we in een wereld leven waarin al het bovenstaande vanzelfsprekend zou zijn, is de realiteit nu eenmaal anders. Er zullen altijd mensen zijn die een auto nodig hebben om naar hun werk te gaan – en niet iedereen kan zijn werk om de hoek vinden. Soms is het belangrijker om te kiezen voor een maaltijd die toch wat plastic afval met zich mee brengt, omdat niet, of onvolwaardig, eten geen optie is. En door lichamelijke aandoeningen hebben sommige mensen gewoon een warme douche nodig om op gang te komen. Dus wat is dan echte duurzaamheid?good-enough_reboottime

Ik ben tot de conclusie gekomen dat het in de essentie gaat om de wil om duurzaam te zijn. Duurzaamheid begint bij het besef dat alles dat je op aarde uitvreet, een impact op de aarde heeft. Dat besef vertaalt zich vervolgens in een vorm van gewetensbezwaren of wroeging, waardoor je in ieder geval getriggerd wordt om erover na te denken en na te gaan hoe je je impact kan verkleinen. Dat dat vervolgens niet altijd lukt, is jammer, maar volgende keer beter. Er zijn miljoenen mensen op de wereld die nog nooit nagedacht hebben over hun impact op de wereld. Die alleen maar denken aan hoe ze zo goedkoop mogelijk zo veel mogelijk kleding kunnen kopen, omdat ze tegelijkertijd hun nieuwe smartphone willen kopen – hun huidige is ten slotte al bijna een jaar oud.

Er zullen mensen zijn die vinden dat je geen recht hebt van spreken zolang je niet alles perfect doet. Als je minder vlees eet en alleen biologisch, zullen er toch mensen zijn die vinden dat je pas over duurzaamheid mag spreken als je veganistisch wordt. En hoewel dat theoretisch helemaal klopt – als het gaat om voedingspatronen heeft veganisme een zeer lage klimaatbelasting – is het in de praktijk niet zo zwart-wit. Ik zie bijvoorbeeld vegan FB-pagina´s die zonder morren reguliere (dus niet-biologische) bewerkte producten promoten. Het is vegan, dus het is goed. Did someone say Oreo´s? Sorry, maar dan kies ik toch liever voor pure, onbewerkte en biologische voeding, ook al is het niet puur plantaardig. Want al die bestrijdingsmiddelen, additieven en suiker schaadt het milieu en onze gezondheid ook. (Dat betekent uiteraard niet dat ik me volstouw met vlees, ik eet gemiddeld 5 dagen per week vegetarisch en soms een dagje veganistisch. Dat geheel terzijde, maar blijkbaar voel ik toch de behoefte om me te verantwoorden.)

Kortom: duurzaamheid is niet zwart-wit en zal dit ook nooit worden. Waar het om gaat is dat je de juiste mindset hebt. Wie alleen tevreden is met perfectie zal altijd teleurgesteld zijn, want perfectie bestaat niet. Dat vergroot de kans dat je het uiteindelijk maar niet meer probeert – je behaalt je doel (perfectie) toch nooit. Dan liever met vallen en opstaan af en toe een succesje behalen en stukje bij beetje succesjes sparen. Ondertussen blijven we toewerken naar onze ideale (micro)wereld waarin we nooit de auto nodig hebben en al ons eten zelf verbouwen. Je moet ten slotte ook een droom hebben, niet waar 🙂

Lees ook eens deze blogpost die ik een jaar eerder schreef! Een terugkerend thema, zo blijkt 😉

Weten wat onze duurzame droom is? Klik hier.

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Weg van de supermarkt: zelf brood maken zonder gist of desem

Sodabrood met melkkefir

Ik geef het meteen toe: ik ben van nature redelijk lui. Ik kan hard werken als het moet hoor, daar niet van, maar als het makkelijk kan ga ik niet voor de moeilijke weg!
Daarom was ik meteen enthousiast om dit recept voor sodabrood uit te proberen toen ik het tegen kwam. Sodabrood is een brood dat gemaakt wordt zonder gist of desem en geen rijstijd kent. Ideaal als je een druk leven hebt en het niet lukt om je broodbakdagen goed in te plannen. Dit was bij mij een groot struikelblok voor zelf brood bakken.
Maar niet meer met dit recept! Het maken van het brood duurt niet meer dan 10 minuten, en met pakweg 50 minuten in de oven is het gaar. Ideaal voor de zondagmorgen! En niet geheel onbelangrijk, het is nog hartstikke lekker ook. Wat roomboter, wat zout of gewoon een lik pindakaas. Hmmmm…..

Let op: dit brood heet sodabrood maar het ingrediënt waar het om gaat is baking soda, niet (huishoud)soda. Dat laatste zou ik niet in een brood stoppen 😉

Het voordeel van zelf brood bakken is niet alleen dat je zelf in de hand hebt wat je binnen krijgt en dat het ongelofelijk veel lekkerder is dan supermarktbrood, maar dat je ook brood kunt eten zonder extra verpakkingsmateriaal te gebruiken. Ik heb inmiddels een aantal katoenen broodzakken aangeschaft en als we brood halen dan doen we dit bij een lokale bioboer waar het brood niet voorverpakt is. Maar in de (bio)supermarkt is dit meestal wel het geval. Dus ook voor het milieu is je eigen brood bakken fijn.
En laten we eerlijk zijn, er gaat gewoon niks boven zelfgebakken brood. Dus waar wacht je nog op? Ga aan de slag met dit recept!

Het oorspronkelijke recept heb ik aangepast naar mijn eigen wensen en beschikbare ingrediënten. Hier valt uiteraard veel mee te spelen!

Ingrediënten:
– 250 gram meel naar keuze (ik heb spelt gebruikt)
– 100 gram bloem naar keuze (ik heb spelt gebruikt)
– 1 theelepel baking soda (natriumbicarbonaat/zuiveringszout)
– 1 theelepel suiker
– 1 theelepel zeezout
– 50 gram havermout
– 300 ml melkkefir (waarschijnlijk is 250 ml voldoende, zie bij bereiding)*
– 1 groot ei

* Als je geen melkkefir hebt kun je ook karnemelk gebruiken (zo is het oorspronkelijke recept, 300 ml karnemelk). Als je gewone melk wilt gebruiken kan dit denk ik ook, maar dan moet je wel een zure component toevoegen om de baking soda actief te krijgen. Een eetlepel azijn lijkt me dan voldoende. 

Bereiding:
Verwarm de oven voor op 190°C.

Meng alle droge ingrediënten in een kom. Meng de melkkefir met het ei. Giet dit mengsel vervolgens bij de droge ingrediënten en meng met een vork door elkaar. (Ik heb nog zo´n 50 gram meel extra moeten toevoegen om het niet zo plakkerig te krijgen, daarom doe ik de volgende keer 50 gram melkkefir minder). Als het plakkerig is voeg je nog wat meel toe.

Als het gemengd is maak je er met je handen een bol van en snijd je de bovenkant kruislings in. Doe vervolgens op een bebloemde ovenplaat (of gebruik bakpapier) en laat in 50-60 minuten gaar worden op 190°C (ik heb het er 55 minuten in gehad).

Laat afkoelen – niet helemaal, nog een beetje warm vers brood is het allerlekkerst – en smikkel ze! 😉

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Groene voornemens

Groene Kerst achtergrond met twee glazen champagneHet is nog maar heel eventjes 2015, en terwijl 2016 snel dichterbij komt is het traditiegetrouw tijd om na te denken over hoe dat jaar beter kan dan het vorige.  Dit jaar richten mijn goede voornemens zich op duurzaamheid – vandaar de ‘groene’ voornemens. Er zijn een aantal extra stappen die ik komend jaar wil gaan nemen om mijn ecologische voetafdruk extra te verkleinen. Mijn leven is al voor een groot deel duurzaam ingericht, maar er zijn een aantal dingen die nog lastig zijn te veranderen. Het nieuwe jaar is een mooie motivatie om hier wat meer moeite voor te doen.

Vandaag vertel ik jullie in het kort wat mijn groene voornemens zijn, daar kom ik in het nieuwe jaar uitgebreider op terug. 2016 wordt mijn jaar om:

  • vaker de auto te laten staan – waar het kan de fiets te pakken of het OV
  • nog vaker dingen zelf te maken in plaats van te kopen- denk aan zuurkool, tortilla´s en pasta
  • een moestuintje te huren om zelf biologische groente te kunnen verbouwen
  • mijn afval nog verder terug te reduceren (door GFT naar mijn nieuwe moestuin te brengen, wasbare wc-doekjes en een broodzak te maken bijvoorbeeld)

Kortom: nog genoeg stappen om te nemen. Ik twijfel er niet aan dat er nog meer stappen bijkomen waar ik nu nog niet aan denk. En er blijft altijd ruimte voor verbetering. Perfectie bestaat niet, streven naar perfectie wel! 🙂

Verder kun je in 2016 het volgende verwachten van Duurzame Dinkies:

  • updates over het  nog te starten ‘geen wc-papier’ avontuur
  • updates over het ‘no poo’-avontuur
  • een nieuw overzicht van alle Duurzame Dinkies die hier al toegepast worden
  • en nog veel meer!

Het gaat een mooi jaar worden. Het jaar begint al goed met het verbod op gratis plastic tasjes, pure winst voor de natuur! Zorg dat je voorbereid bent en schaf een handig herbruikbaar vouwtasje aan, bijvoorbeeld die van Ecozz (past lekker veel in!). Zo sta je nooit meer met volle handen in de winkel!

Duurzame Dinkies wenst je een hele fijne -vuurwerkvrije- jaarwisseling toe en een groen&duurzaam 2016!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Een duurzame droom – maar dan anders.

tumblr_m8zf6y4l1W1r2nsmto1_500_largeAfgelopen week heb ik een indrukwekkende symbolische droom gehad. Dat is bijzonder, want meestal slaan mijn dromen echt nergens op en is er geen touw aan vast te knopen! In ieder geval, het was een droom die ik in gedachten kan nemen wanneer ik het moeilijk vind om tevreden te zijn met wat ik heb en gefrustreerd kijk naar alle mogelijkheden die ik niet heb. Want ja, dat gebeurt best nog eens – ik ben ook maar een mens. Ik vind het een goede droom om te delen met jullie, vanwege de boodschap die hij heeft. Wie weet helpt hij jullie ook in gefrustreerde tijden 🙂

In mijn droom stond ik eerst te kijken naar 3 enorm luxe villa´s  die gebouwd werden op een groot landgoed. In mijn droom was ik jaloers dat anderen wel zo konden wonen, en ik niet. In het volgende gedeelte van de droom was ik bezig om het hek naar mijn eigen huis toe open te maken. Het was een smeedijzeren hek met een slot, en dat slot wilde lastig open. (In mijn droom woon ik dus zo gek nog niet, als er een smeedijzeren hek bij hoort 😉 ). Om het slot goed open te krijgen en mijn handen vrij te maken had ik mijn tas even neergezet. Eenmaal binnen in de woning bedacht ik me dat mijn tas nog buiten stond. Maar toen ik hem ging halen, bleek hij verdwenen. Gestolen. Oef, wat voelde ik me toen arm!
De rest van de droom was ik bezig om mijn tas – met veel belangrijke spullen – terug te krijgen. Wonderbaarlijk genoeg lukte dat, want ja, in een droom kan alles. En wat bleef was de opluchting dat ik mijn – niet dure, wel waardevolle – spulletjes weer terug had.

En wat is nu de boodschap die mijn droom me wilde geven? Natuurlijk heb ik totaal geen behoefte aan een belachelijk luxe megavilla. Maar dromen zijn niet voor niets symbolisch. Tegen een landgoed zou ik echter geen nee zeggen 🙂 Maar wat de droom mij vertelde is dit. Verspil geen energie aan het verlangen naar dingen die je niet hebt en niet kunt krijgen, maar draag zorg voor datgene dat je wél hebt. Want als je dingen moet missen die je wel al hebt, raakt dat je veel meer dan het niet krijgen wat je nog niet hebt.

Het heeft uiteraard allemaal raakvlakken met het concept van ´genoeg´ (zie ook mijn boekentip over het gelijknamige boek) – stop met verlangen naar meer, meer, meer en ga voor wat je nodig hebt. Als je daar tevreden mee kunt zijn, kun je geluk ervaren.

Natuurlijk kun je dromen houden en ernaar streven om deze waar te maken. Maar zorg er wel voor dat je met al dat dromen niet voorbij gaat aan het nu, dit moment en de waardering voor waar je wél al dagelijks van kan genieten. Want als je dat niet kan, dan leid je een behoorlijk ongelukkig leven.

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!