Categorie archief: Achtergronden

Een Groene Oase in wording

Zaterdagavond was ik aanwezig bij de aftrap van De Groene Oase Koedijk: een pilot project dat uitgevoerd wordt in samenwerking met de Provincie Noord-Holland. Het idee erachter is om grond terug te geven aan de burger om groene, duurzame en ecologische projecten te ontwikkelen. Zoals jullie wellicht al op Facebook hebben gelezen heb ik me aangemeld als vrijwilliger voor dit project zodra ik erover las, het is echt een ontzettend gaaf gebeuren! Tijdens de presentatie werd uit de doeken gedaan wat ze precies van plan zijn en ook in grote lijnen hoe dat gerealiseerd gaat worden. Er was een heel grote opkomst, teken van een grote draagkracht voor dergelijke projecten! Een fijne gedachte.

De Groene Oase wordt een voedselbos, maar ook meer dan dat. Het perceel, dat in totaal 5 hectare groot is, bestaat uit twee gedeeltes. Het noordelijke deel zal ingericht worden als voedselbos, het zuidelijke deel als boomgaard, permacultuurtuin en rust- en ontmoetingsplek met educatieruimte. Er komt een paddenpoel, en er worden veel insectenplanten gezaaid. Er worden bijenhotels gemaakt om al die zoemers een nestelplekje te geven. Bijna alles wat je zoekt in een groen en ecologisch project is vertegenwoordigd.

Doelen van De Groene Oase zijn, naast het vergroten van de biodiversiteit, ook educatie en sociale cohesie. Het vierde doel – het verbeteren van de leefomgeving – komt in feite voort uit de eerste drie. In een voedselbos wordt zoveel mogelijk met de natuur gewerkt. In feite gaat het erom dat je de natuur haar ding laat doen – ze weet zelf wat goed is, ze moet er alleen de kans voor krijgen. Dat betekent ook polyculturen. Dat is natuurlijk een heel andere insteek dan in het huidige landbouwklimaat waar juist volledig tegen de natuur in gewerkt wordt met monoculturen- met alle gevolgen van dien.

Het is een gebied dat straks voor iedereen gratis toegankelijk zal zijn en iedereen mag naar behoefte vruchten en noten plukken. Kortom: het wordt van de burger. Dat ‘straks’ moet je overigens niet te licht opvatten: het kost vele jaren om een voedselbos goed te laten ontwikkelen. Des te meer reden om er nú mee te beginnen!

Zo’n groot project komt natuurlijk niet vanzelf van de grond: er is geld voor nodig, en er zijn vrijwilligers nodig. Voor het eerste deel is een crowdfundingsactie opgezet. De 5000 euro voor het aankopen van plantgoed is al binnen! Maar er is natuurlijk veel meer nodig om De Groene Oase te laten floreren. Er wordt nu verder gespaard voor een educatieruimte, bijvoorbeeld in de vorm van een geodome. Wil je daar aan bijdragen? Dat kan nog steeds via de crowdfundingscampagne. En de vrijwilligers, daar zijn er ook ontzettend veel van nodig! Langzamerhand druppelen de vrijwilligers binnen waarvan ik er dus één van ben, maar het is een immense onderneming en we hebben er dus nog veel meer nodig! Dus woon je in de buurt en wil je graag bijdragen aan De Groene Oase, meld je dan aan! Dat kan via Facebook of via e-mail – info at degroeneoase punt eu. Je bent meer dan welkom, dus sluit je aan!

Ik ben heel benieuwd naar hoe De Groene Oase vorm mag gaan krijgen de komende jaren. Als er interessante ontwikkelingen zijn houd ik jullie op de hoogte – of like de Facebookpagina van Stichting De Groene Oase Koedijk en lees de nieuwtjes zodra ze er zijn 🙂 Ook de website is het lezen meer dan waard!

PS: deze week kon ik van start met mijn eigen wasbaar-toiletpapier-projectje! Dat heb ik voor de gelegenheid maar omgedoopt tot Duurzame Doekjes. Binnenkort meer daarover 🙂

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Advertenties

Papegaaitje leef je nog?

Ken je dat liedje nog? Nou, dit papegaaitje leeft nog hoor, maak je geen zorgen. Het is zo ongeveer een eeuw terug dat ik mijn laatste blogpost heb gedaan! Als je Duurzame Dinkies op Facebook volgt zie je daar af en toe wel iets voorbij komen, maar een artikel schrijven is er de laatste tijd gewoon niet van gekomen. De schrijfscore van het afgelopen jaar is bedroevend. De hoogste tijd voor een update!

Naast de alom bekende drukte zijn we het laatste half jaar ontzettend intensief bezig geweest met een al dan niet op handen zijnde verhuizing naar Friesland. Dat heeft heel veel van ons gevraagd en uiteindelijk is het toch niet doorgegaan. Dat is helemaal prima, omdat het voor ons de focus weer helder heeft gekregen. We blijven hier in de regio en kunnen hier dan ook weer stappen vooruit zetten. Voor die tijd deden we dingen vaak niet, in het kader van ‘we gaan misschien toch naar Friesland over een tijdje, wat heeft het dan voor zin?’

We zijn realistischer geworden. In plaats van een utopische duurzame droom na te jagen, gaan we roeien met de riemen die we hebben. En die riemen duurzamer maken! Dat betekent onder andere dat ik komend seizoen een vierkante meter moestuinbak op mijn balkon ga zetten. Ik ga een plannetje uitdokteren om zoveel mogelijk gebruik te kunnen maken van het balkon, inclusief insectenplanten – zonder dat de opdravende vlinders opgegeten worden door de katten. Hersenkrakertje hoor…

Er komt bijvoorbeeld lavendel en Oost-Indische kers. Planten waar ik al jaren van droom, maar steeds stelde ik het uit (want als ik eenmaal een tuin heb dan…). Nu niet meer! Ok, stokrozen zijn niet echt realistisch op mijn balkonnetje ben ik bang. Maar we gaan focussen op wat wél kan.

Ondertussen ben ik er stiekem best een beetje trots op dat de kachel hier nog niet is aan geweest. Behoudens die paar dagen dat de CV van slag was en hij óók de radiator ging verwarmen als je warm water vroeg. Grrrr. Dat is inmiddels weer verholpen en die kachelactie schrijven we weg onder het kopje ‘we konden er niks aan doen’. Op dit moment halen we overdag de 18 graden nog, maar ik ben benieuwd wat er gebeurt wanneer de koude nachten in gaan zetten.

Ook kan ik straks ein-de-lijk van start met mijn wasbare wc-doekjes, met dank aan mams die zo handig is met de naaimachine. Soms moet je een projectje gewoon uit handen geven in plaats van het zelf te willen doen, want anders ligt het 2 jaar te verstoffen in de kast…ik heb al een emmertje met deksel (die ooit gekocht is als nood-wc voor in de auto) én precies passende waszakjes – in de vorm van de hoezen waar het beddengoed van Yumeko in geleverd werd. Ik wíst wel dat ik ze met een reden had bewaard!

En dan het allerleukste groene nieuws: ik ga aan de slag als vrijwilliger bij het nieuw te ontwikkelen voedselbos bij mij in de buurt! De Groene Oase in Koedijk, dat is echt een droom hoor. Mijn droom, in het groot, behalve dat het niet in mijn eigen achtertuin is. Zo kan ik toch actief bezig zijn met een duurzaGroene-Oase_logome droom! Op zaterdag 11 november is er een presentatie van de initiatiefnemers en krijgen de aanwezigen meer te horen over het project. Ondertussen ben ik al bezig met het aanleveren van input voor Facebookberichten op de pagina van De Groene Oase. Wil je ook op de hoogte blijven van wat daar allemaal gebeurt? Like dan de FB-pagina van De Groene Oase!

En weet je: als we nog het idee hadden om naar Friesland te verhuizen, had ik me hier nooit voor opgegeven (in het kader van ‘we gaan straks toch weg…’). Dus alleen al daarom is het goed geweest wat er het afgelopen half jaar gebeurd is!

Ik heb me heilig voorgenomen om weer vaker een artikeltje te schrijven, maar ik ken mezelf, dus ik doe geen beloftes 😉

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Het leven wordt steeds simpeler

Zo, hehe. Eindelijk weer eens tijd en gelegenheid om een artikeltje te schrijven. Het is toch lastig als je niet de luxe hebt om je focus continue op je passie te kunnen richten. Ik zou best de loterij willen winnen om daarna in een schamel hutje op de hei te gaan wonen en alleen nog maar met mijn voeten in de modder rond te banjeren!

Maar dat terzijde. Tijd om even wat te schrijven zo aan het einde van deze warme dag. Terwijl de lucht eindelijk wat koeler wordt, het licht langzaam wegzakt om plaats te maken voor het donker en de gierzwaluwen boven mij nog snel even de laatste insecten weggraaien voor ze in grote cirkels naar boven zweven om daar de nacht door te brengen (fascinerend diertje, die gierzwaluw – er is een heel boek over geschreven en dat is echt een aanrader!), ben ik even in de gelegenheid om een update te geven van mijn leven richting duurzaamheid.

Het leuke is dat met het ontdekken van alles wat mogelijk is, je ook gaat ontdekken wat er nog allemaal minder mogelijk is. Oftewel: hoe het nóg simpeler kan. Een aantal voorbeelden:

  • Tandpoeder. Eerder beschreef ik op mijn blog een recept hiervoor met een stuk of 5 bestanddelen. Werkt prima, maar poetsen met alleen zeezout is net zo fijn (wel zorgen dat je het eerst een beetje oplost in je speeksel, want het is vrij hard van structuur en daardoor vrij schurend zolang het niet opgelost is).
  • Wasmiddel. Ik heb vloeibaar wasmiddel gemaakt en waspoeder gemaakt. Beiden bevallen aardig. Maar wasmiddelen op basis van zeep hebben azijn nodig als wasverzachter om de zeepresten te verwijderen. Doe je dat niet, dan zit je kleding (in ieder geval die stoffen die er gevoelig voor zijn) onder de zeepresten. Niet zo handig. Maar: azijn schijnt ook, bij gevoelige stoffen, de rek eruit te halen. Het leek erop dat mijn dure biosokken en bustiers daar last van hadden. Zonde, want na een onbruikbaar. De nieuwe items ga ik nu wassen zonder azijn, maar dan dus ook zonder zeep. Antwoord: soda! Wassen met soda werkt helemaal prima en ik lijk zelfs te merken dat de kleuren er mooier van blijven (misschien zit er geen zeepwaas meer op…). Soms nog wat zuurstofbleekmiddel erbij voor extra waskracht. Groene zeep (voor hogere temperaturen) of ecologische (!) ossengalzeep van Sonett (tot 40°C) is een supergoede vlekverwijderaar, ook voor vettige aanslag (denk aan je kussensloop bij een no poo proces…). Dus ook hier: minder gedoe met het maken van wasmiddel of -poeder, minder kosten en minder ingrediënten in je voorraadkast!
  • Deodorant. Ik zweer nog steeds bij mijn good old deo van kokosolie, maïzena en bicarbonaat. Met 140 gram doe ik een jaar. Maar vriendlief vloog er doorheen en ik ben Leipe Loetje niet, dus die gebruikt nu pure bicarbonaat als deodorant en is hier meer dan tevreden mee. Aangezien bicarbonaat voor 1000-en-1 dingen gebruikt wordt hier in huis is dat natuurlijk prachtig!
  • Gezichtsverzorging. Op dit moment gebruik ik alleen olie. Zowel voor het schoonmaken van mijn gezicht (de oil cleansing method) als het voeden ervan. Ik heb een tijdje mijn gezicht alleen met water gewassen, maar dit wordt uiteindelijk toch te droog. Ik ben nog wel aan het zoeken naar mijn persoonlijke favorieten. Ik wil er uiteindelijk een stuk of 3 overhouden. Slechts 1 soort zou perfect zijn, maar ik merk dat mijn huid behoefte heeft aan afwisseling.
  • Lichaamsreiniging. Olijfzeep: meer hoef ik niet te zeggen.
  • Toiletbezoek. Eerder maakte ik nog een spray met een stuk of wat ingrediënten en etherische oliën, maar inmiddels het is verdund rozenwater. Lekker simpel, lekker fris!
  • Haren wassen – of niet. Een tricky verhaal. Ik heb van alles geprobeerd (ik schrijf het nog wel eens op) maar op dit moment heb ik gewoon keihard mijn haar 3 weken niet gewassen (en tussendoor slechts 2 keer gespoeld met kamillethee). Ik had 2,5 week vakantie, dus ik heb gewoon de gok gewaagd. Het zou erger kunnen zijn…het schijnt dat na ongeveer een maand er een kentering plaats vindt waardoor je haar minder vet wordt. Ik hoop het nog even stug vol te houden! Duimen jullie dat het lukt?

Stel je voor….nog even en je voorraadkast beslaat niet meer dan 1 klein plankje omdat je met een stuk of 10 ingrediënten je hele huishouden en lichaamsverzorging kan regelen. Er zijn vast nog wel wat voorbeelden waar ik nu even niet aan denk. Maar ik vind het zo heerlijk dat je zo veel kan doen met zoveel simpele ingrediënten. Ik vind het echt een kick of mijn leven zo te versimpelen – te minimaliseren zoals dat tegenwoordig zo hip heet. Lief zijn voor het milieu, lief zijn voor je portemonnee, lief zijn voor je lijf en lief zijn voor je vrije tijd!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!