Categorie archief: Sociale duurzaamheid

Sociale duurzaamheid: de andere Sinterklaas

Het is de dag na Sinterklaas. Je hebt misschien een geweldige avond gehad, met veel gezelligheid, pepernoten, chocoladeletters en marsepein. Wie weet heb je een gedicht of surprise gekregen. Of misschien speelden jullie het Sinterklaasspel, waarbij er veel kleine (onzin)kadootjes gekocht moeten worden om het spel een avond te laten duren.

En heel misschien heb je nu wel een kater van die avond. Heb je – de gezellige avond ten spijt – een tas vol overbodige rommel mee naar huis genomen, waarvan je nu al niet meer weet waar je het moet laten. Van die ´haha´-kadootjes die het goed doen op de avond zelf, maar geen enkele waarde overhouden als het spel eenmaal gespeeld is. Zou je dan niet graag willen dat het anders was, met Sinterklaas? Dat de verjaardag van de goedheiligman gebruikt werd om echt goed te doen?

Zoals jullie inmiddels wel weten heeft Duurzame Dinkies niet veel op met het kopen van onnodige spullen. Het kopen of bezitten van spullen die je niet nodig hebt is een verspilling van grondstoffen, ruimte in je huis en de rust in je hoofd. Duurzame Dinkies houdt er echter wél van om haar geld te besteden aan projecten die het hard nodig hebben. Een ruime collectie van goede doelen mag op structurele steun rekenen, en waar het kan worden losse donaties gedaan.

Deze twee eigenschappen zijn dit jaar gecombineerd in een nieuwe Sinterklaastraditie. In plaats van Sinterklaas te spelen voor kinderen of volwassenen die niks te klagen hebben, speel ik Sinterklaas voor het goede doel. Voor dit eerste jaar heb ik het lokale dierenasiel blij gemaakt met een voedselpakket voor hun dieren en dat voelt oneindig veel beter dan de gewone Sinterklaasgewoontes, kan ik je vertellen!

voedselpakket

Overigens heb ik al een paar jaar een nieuwjaarstraditie. Het bedrag dat een Nederlander gemiddeld uitgeeft aan vuurwerk, doneer ik aan een goed doel – welk doel wisselt steeds. Inmiddels is dat een symbolisch bedrag van €50,- (dit was het gemiddelde vuurwerkbedrag in het jaar dat ik ermee startte) omdat ik niet altijd kan vinden wat er gemiddeld uitgegeven is aan vuurwerk. Er moeten natuurlijk niet teveel van die tradities komen, anders raak ik zelf nog blut. Maar zolang er anderen zijn die het harder nodig hebben dan ik, vind ik het helemaal niet erg om wat dieper in de buidel te tasten. Ik prijs me gelukkig met wat ik heb! En ik heb steeds vaker ´genoeg´ (zie deze post), dus: win-win.

Kortom: als je ook klaar bent met milieuvervuilende geldverspilling als Sinterklaasprullen (en vuurwerk), is dit misschien een inspiratie om iets beters te doen met je geld! Goed voor je karmapunten én een fijnere wereld!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Advertenties

Duurzaam gelukkig: de happy jar!

cog_happyjarMisschien vind je geestelijke gezondheid niet direct bij duurzaamheid en groen leven horen. Maar als je er iets langer over nadenkt, is het juist een hele logische verbinding. Geluk vind je namelijk niet in materiële dingen. Echt niet. Wat de marketeers je ook proberen te vertellen, je wordt niet gelukkiger als je wél de nieuwste smartphone aanschaft terwijl je oude het nog prima doet. En van die oude smartphone word je trouwens ook niet gelukkig. Ontsnap aan de ratrace van steeds maar nieuwe spullen kopen en je bent al halverwege duurzaam geluk. Less is more, ook nu!

Net zoals een random act of kindness een verrijking kan zijn voor je leven (lees bijvoorbeeld dit verhaal), is het de kracht van duurzaam geluk om je voldoening te halen uit je eigen acties en ervaringen. Er zijn mensen die van mening zijn dat we niet moeten streven naar geluk, maar naar een toestand van tevredenheid. Daar ben ik het wel mee eens. Geluk is een kortstondige emotie die ontstaat als reactie op een gebeurtenis (en dat kan van alles zijn). Maar tevredenheid is een duurzame (ja!) gemoedstoestand op basis van het accepteren van het hier en nu. In die zin kun je geluk dan ook definiëren als ´tevreden zijn met wat je hebt´. En daar hoef je niet eens naar te streven, want alles wat je hebt, heb je al!

Maar dat is soms best lastig, als je een rotdag hebt. Als alles lijkt mis te gaan: je niet alleen je bus mist, maar ook een half uur moet wachten zonder bushokje in windkracht 6 en er juist op dat moment een plensbui overtrekt. En je uitgerekend vandaag je paraplu vergeten bent. Probeer dan nog maar eens dankbaar zijn voor de wonderen van de natuur! Dat soort offdays kennen we allemaal wel. Ze zijn er legio, laten we wel wezen. Het zou zo fijn zijn als we een magische trukendoos hebben om zo´n dag weer te vergeten. En die is er! Hij heet de happy jar, of in (goed) Nederlands het blijheidspotje (maar dat bekt niet zo lekker, he?). Je moet er wel wat voor doen, maar wanneer je je een aantal weken inzet om het potje te vullen, kun je hier altijd wat tevredenheid uit putten. En blijf hem aanvullen! Zo maak jij je eigen happy jar:

Neem een oude, schoongemaakte jampot zonder etiket en met een mooi deksel. Een andere mooie bewaarpot is natuurlijk ook goed, het is wel leuk als deze transparant is. Zorg vervolgens voor een voorraadje kleine memopapiertjes. Bijvoorbeeld mini sticky notes in felle kleuren. Of ander gekleurd papier (met of zonder motief) dat je in hanteerbare stukjes knipt. Vervolgens ga je geluksmomentjes verzamelen. Elke keer dat je blij wordt van iets mag je dit momentje opschrijven op een klein papiertje, en in je potje bewaren. Het is leuk om ook de datum van je geluksmomentje op te schrijven, en eventueel de plaats. Hoe klein de geluksmomentjes ook lijken, als jij er blij van wordt, dan telt hij al! Na verloop van tijd zal je happy jar vol raken met geluksmomentjes.  En dan komt het. Als dan weer eens zo´n offday hebt, grijp dan naar je happy jar! Nestel je op de bank (een kop warme chocomel helpt natuurlijk ook mee om je meer happy te voelen 😉 ), open je pot en neem er een geluksmomentje uit. Lees hem door en laat het even goed op je inwerken. Probeer het momentje echt weer even te herleven. Pak vervolgens een volgend momentje, en herhaal dit. Na een aantal momentjes weer te hebben ´hervaren´ ga je beseffen wat een mooie dingen je de laatste tijd hebt meegemaakt en zal spontaan je stemming verbeteren!

Dit werkt ook heel fijn om je te helpen herinneren aan hoeveel mooie momenten er in jouw leven voorbij komen. Want die kleine geluksmomentjes hebben zomaar de neiging om ergens te verdwijnen in de chaos van de dagelijkse rompslomp en bleh-momenten. Maar ze zijn er, en ze zijn met velen. Maar je moet ze wel herkennen, en niet zomaar aan ze voorbij lopen! De happy jar helpt je daarbij.

Heb jij al een happy jar?

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Een verhaal dat € 3,50 waard is

Vanmiddag zaten we bij één van onze favoriete leesplekjes – De Gouden Engel – voor een volkoren koffie, een koekje en een boekje. Het is genieten op deze bijzonder mooie dag voor eind september. Een zonnetje, een heerlijke temperatuur en een plekje uit de wind. Op een zeker moment komt een jochie van een jaar of 10 op ons af, hij vraagt hoe duur het eten hier is. Als ik hem antwoord dat dat afhangt van wat je neemt, vraagt hij wat het allergoedkoopste is om te eten. ´Dat is een tosti,´ zeg ik, ´en die is € 3,50´. ´O, dat is nog veel meer dan ik bij me heb.’ Ik vraag verder:´hoeveel heb je bij je dan?’. Het blijkt niet meer dan 55 cent te zijn. Ik zie dat hij een overbekend pakje papier in zijn handen heeft en vraag of hij kinderpostzegels aan het verkopen is. Dat had ik goed gezien, en hij vraagt met zijn verkopersspirit meteen of ik ze ook wil kopen. Dat blijkt echter niet zo handig te zijn, want ze worden langs gebracht en ik woon toch even te ver weg.´Maar,´ zeg ik, ´als je zo´n honger hebt krijg je van mij wel een tosti hoor´. ´Nee hoor dat hoeft niet!´ is het antwoord en de jongen sprint alweer weg, op naar de volgende potentiële klant. Ik kan nog net´succes verder!´ roepen. Ik blijf een beetje verbaasd achter, want ik had verwacht dat de jongen een gratis tosti niet zou afslaan.

Later die middag, even na vijven. We besluiten een kleinigheidje buiten de deur te eten in Egmond aan Zee. Het is nog een paar dagen betaald parkeren: vandaag is het 27 september en vanaf 1 oktober mag je weer vrij parkeren in heel Egmond aan Zee. Vandaag zullen we dus nog even in de buidel moeten tasten. We verwachten bij ons favoriete plekje aan zee (restaurant van Speijk) wel even zoet te zijn en betalen parkeergeld tot 19:00 uur, vanaf dat tijdstip is het sowieso gratis parkeren. We kunnen dus tot middernacht blijven zitten als we willen. Er zitten bij van Speijk aardig wat mensen op het terras en we lopen de trap op om ons bij deze meute te voegen – aan een eigen tafeltje, uiteraard. We gaan natuurlijk niet ál te gezellig doen. Dan horen we van het personeel dat ze vanaf 5 uur gesloten zijn voor een bedrijfsfeest – ze zijn al bezig om de overige mensen ´weg te jagen´.

Even zijn we een beetje ontheemd, want waar moeten we nu naartoe? Natuurlijk, er zijn legio restaurants in Egmond aan Zee, maar er zijn er maar weinig die voldoen aan onze eisen – waaronder een prettig leesklimaat. We denken erover om de auto weer te pakken en heel ergens anders naar toe te gaan, maar is dat niet zonde van het parkeergeld? Dus we wagen een poging bij een strandpaviljoen aan de andere kant van de parkeerplaats. Brrr, veel te druk, en wat staan de tafeltjes dicht op elkaar! Nee, dit gaat hem niet worden.

Dan besluit ik iets anders. We gaan wél weg, en maken iemand anders blij met het parkeerkaartje! Terwijl we terug naar de auto lopen zie ik een camper met een man en vrouw erin de parkeerplaats op rijden. Die wordt het. Terwijl de man – type intellectuele leesfanaat met filosofenbrilletje – het gevaarte achteruit inparkeert, loop ik breed grijnzend en zwaaiend met mijn kaartje op hem af. Ik weet tenslotte wat hij nog niet weet: ik ga een lach op zijn gezicht toveren! Hij draait zijn raampje naar beneden en vraag wat ik kom doen met mijn verrukkelijke glimlach (het was blijkbaar geen stupide grijns). Kort leg ik hem de situatie uit en vervolgens geef ik hem het kaartje. Hij bedankt me hartelijk – vertelt me dat hij me aan zijn hart zou drukken als ik a) niet al een vriend/verloofde/man had en b) er geen autodeur tussen ons zat. ´Doe dat dan maar in gedachten,´ zeg ik. We nemen afscheid en vervolgen onze eigen weg. Met een warm gevoel stap ik de auto weer in. Wat is het toch leuk om mensen blij te maken!

Enkele momenten later besef ik dat ik exact €3,50 voor dat parkeerkaartje had betaald.

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!