Categorie archief: Sociale duurzaamheid

Sociale duurzaamheid: De Sinterklaas-Surprise!

sinterklaas-pinguinDe goedheiligman is weer in het land! Ik ben niet iemand die veel aan Sinterklaas doet. Thuis vieren we het allang niet meer, aangezien er altijd alleen maar onzinkadootjes werden gekocht. En dat heeft weinig met duurzaamheid en groen leven te maken. Maarrr: ik maak wél graag mensen blij. En dat bracht me op het volgende idee.

Ik denk dat het 2 jaar terug is dat rond deze tijd, iemand in een Facebookgroep een bericht postte over duurzame Sint-kadootjes. Iemand anders zei tussen neus en lippen door dat ze niemand had om Sinterklaas mee te vieren. Ik heb via PB haar adres gevraagd, gaf aan dat ik voor Sinterklaas wilde spelen en rond 5 december kreeg zij via de post een pretpakketje met een gedichtje en kadootjes. Dingetjes waarvan ik dacht dat zij het leuk zou vinden, en die bij mij nog lagen te liggen. Bijvoorbeeld een blikje slaapbalsem die ik per ongeluk dubbel ontvangen had van de webshop. Ze was zó blij met haar pakketje en ik was blij dat ik iets moois voor iemand anders kon doen.

Dat wil ik dit jaar weer gaan doen. Spontaan iemand verrassen die het moeilijk heeft en die wellicht helemaal geen familie of vrienden heeft om Sinterklaas mee te vieren. Ik word er blij van en iemand anders ook. En dit is waar jullie nodig zijn!

Ken jij iemand die wel een spontaan lichtpuntje kan gebruiken? Iemand die het zwaar heeft (gehad), een bijna afwezig sociaal netwerk heeft of de financiële middelen niet heeft om een leuke Sinterklaas te vieren? Mail dan naar duurzamedinkies(at)gmail.com met zijn of haar naam, adres en de reden waarom juist deze persoon een Sinterklaas-Surprise verdient. Het moet allemaal een verrassing blijven, dus reageer alleen via de mail of in een PB op Facebook en niet openbaar! Uit alle inzendingen kies ik één of meerdere personen waarvan het verhaal mij het meest aanspreekt. Deze personen kunnen rond 5 december een mooi pakketje in de brievenbus verwachten! Zonder afzender en ook jij wordt niet genoemd als ‘fire starter’. Met de juiste inspiratie komt er ook een leuk gedichtje bij.

Ik ben benieuwd naar jullie reacties!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Advertenties

Een Groene Oase in wording

Zaterdagavond was ik aanwezig bij de aftrap van De Groene Oase Koedijk: een pilot project dat uitgevoerd wordt in samenwerking met de Provincie Noord-Holland. Het idee erachter is om grond terug te geven aan de burger om groene, duurzame en ecologische projecten te ontwikkelen. Zoals jullie wellicht al op Facebook hebben gelezen heb ik me aangemeld als vrijwilliger voor dit project zodra ik erover las, het is echt een ontzettend gaaf gebeuren! Tijdens de presentatie werd uit de doeken gedaan wat ze precies van plan zijn en ook in grote lijnen hoe dat gerealiseerd gaat worden. Er was een heel grote opkomst, teken van een grote draagkracht voor dergelijke projecten! Een fijne gedachte.

De Groene Oase wordt een voedselbos, maar ook meer dan dat. Het perceel, dat in totaal 5 hectare groot is, bestaat uit twee gedeeltes. Het noordelijke deel zal ingericht worden als voedselbos, het zuidelijke deel als boomgaard, permacultuurtuin en rust- en ontmoetingsplek met educatieruimte. Er komt een paddenpoel, en er worden veel insectenplanten gezaaid. Er worden bijenhotels gemaakt om al die zoemers een nestelplekje te geven. Bijna alles wat je zoekt in een groen en ecologisch project is vertegenwoordigd.

Doelen van De Groene Oase zijn, naast het vergroten van de biodiversiteit, ook educatie en sociale cohesie. Het vierde doel – het verbeteren van de leefomgeving – komt in feite voort uit de eerste drie. In een voedselbos wordt zoveel mogelijk met de natuur gewerkt. In feite gaat het erom dat je de natuur haar ding laat doen – ze weet zelf wat goed is, ze moet er alleen de kans voor krijgen. Dat betekent ook polyculturen. Dat is natuurlijk een heel andere insteek dan in het huidige landbouwklimaat waar juist volledig tegen de natuur in gewerkt wordt met monoculturen- met alle gevolgen van dien.

Het is een gebied dat straks voor iedereen gratis toegankelijk zal zijn en iedereen mag naar behoefte vruchten en noten plukken. Kortom: het wordt van de burger. Dat ‘straks’ moet je overigens niet te licht opvatten: het kost vele jaren om een voedselbos goed te laten ontwikkelen. Des te meer reden om er nú mee te beginnen!

Zo’n groot project komt natuurlijk niet vanzelf van de grond: er is geld voor nodig, en er zijn vrijwilligers nodig. Voor het eerste deel is een crowdfundingsactie opgezet. De 5000 euro voor het aankopen van plantgoed is al binnen! Maar er is natuurlijk veel meer nodig om De Groene Oase te laten floreren. Er wordt nu verder gespaard voor een educatieruimte, bijvoorbeeld in de vorm van een geodome. Wil je daar aan bijdragen? Dat kan nog steeds via de crowdfundingscampagne. En de vrijwilligers, daar zijn er ook ontzettend veel van nodig! Langzamerhand druppelen de vrijwilligers binnen waarvan ik er dus één van ben, maar het is een immense onderneming en we hebben er dus nog veel meer nodig! Dus woon je in de buurt en wil je graag bijdragen aan De Groene Oase, meld je dan aan! Dat kan via Facebook of via e-mail – info at degroeneoase punt eu. Je bent meer dan welkom, dus sluit je aan!

Ik ben heel benieuwd naar hoe De Groene Oase vorm mag gaan krijgen de komende jaren. Als er interessante ontwikkelingen zijn houd ik jullie op de hoogte – of like de Facebookpagina van Stichting De Groene Oase Koedijk en lees de nieuwtjes zodra ze er zijn 🙂 Ook de website is het lezen meer dan waard!

PS: deze week kon ik van start met mijn eigen wasbaar-toiletpapier-projectje! Dat heb ik voor de gelegenheid maar omgedoopt tot Duurzame Doekjes. Binnenkort meer daarover 🙂

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Sociale duurzaamheid: de andere Sinterklaas

Het is de dag na Sinterklaas. Je hebt misschien een geweldige avond gehad, met veel gezelligheid, pepernoten, chocoladeletters en marsepein. Wie weet heb je een gedicht of surprise gekregen. Of misschien speelden jullie het Sinterklaasspel, waarbij er veel kleine (onzin)kadootjes gekocht moeten worden om het spel een avond te laten duren.

En heel misschien heb je nu wel een kater van die avond. Heb je – de gezellige avond ten spijt – een tas vol overbodige rommel mee naar huis genomen, waarvan je nu al niet meer weet waar je het moet laten. Van die ´haha´-kadootjes die het goed doen op de avond zelf, maar geen enkele waarde overhouden als het spel eenmaal gespeeld is. Zou je dan niet graag willen dat het anders was, met Sinterklaas? Dat de verjaardag van de goedheiligman gebruikt werd om echt goed te doen?

Zoals jullie inmiddels wel weten heeft Duurzame Dinkies niet veel op met het kopen van onnodige spullen. Het kopen of bezitten van spullen die je niet nodig hebt is een verspilling van grondstoffen, ruimte in je huis en de rust in je hoofd. Duurzame Dinkies houdt er echter wél van om haar geld te besteden aan projecten die het hard nodig hebben. Een ruime collectie van goede doelen mag op structurele steun rekenen, en waar het kan worden losse donaties gedaan.

Deze twee eigenschappen zijn dit jaar gecombineerd in een nieuwe Sinterklaastraditie. In plaats van Sinterklaas te spelen voor kinderen of volwassenen die niks te klagen hebben, speel ik Sinterklaas voor het goede doel. Voor dit eerste jaar heb ik het lokale dierenasiel blij gemaakt met een voedselpakket voor hun dieren en dat voelt oneindig veel beter dan de gewone Sinterklaasgewoontes, kan ik je vertellen!

voedselpakket

Overigens heb ik al een paar jaar een nieuwjaarstraditie. Het bedrag dat een Nederlander gemiddeld uitgeeft aan vuurwerk, doneer ik aan een goed doel – welk doel wisselt steeds. Inmiddels is dat een symbolisch bedrag van €50,- (dit was het gemiddelde vuurwerkbedrag in het jaar dat ik ermee startte) omdat ik niet altijd kan vinden wat er gemiddeld uitgegeven is aan vuurwerk. Er moeten natuurlijk niet teveel van die tradities komen, anders raak ik zelf nog blut. Maar zolang er anderen zijn die het harder nodig hebben dan ik, vind ik het helemaal niet erg om wat dieper in de buidel te tasten. Ik prijs me gelukkig met wat ik heb! En ik heb steeds vaker ´genoeg´ (zie deze post), dus: win-win.

Kortom: als je ook klaar bent met milieuvervuilende geldverspilling als Sinterklaasprullen (en vuurwerk), is dit misschien een inspiratie om iets beters te doen met je geld! Goed voor je karmapunten én een fijnere wereld!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Duurzaam gelukkig: de happy jar!

cog_happyjarMisschien vind je geestelijke gezondheid niet direct bij duurzaamheid en groen leven horen. Maar als je er iets langer over nadenkt, is het juist een hele logische verbinding. Geluk vind je namelijk niet in materiële dingen. Echt niet. Wat de marketeers je ook proberen te vertellen, je wordt niet gelukkiger als je wél de nieuwste smartphone aanschaft terwijl je oude het nog prima doet. En van die oude smartphone word je trouwens ook niet gelukkig. Ontsnap aan de ratrace van steeds maar nieuwe spullen kopen en je bent al halverwege duurzaam geluk. Less is more, ook nu!

Net zoals een random act of kindness een verrijking kan zijn voor je leven (lees bijvoorbeeld dit verhaal), is het de kracht van duurzaam geluk om je voldoening te halen uit je eigen acties en ervaringen. Er zijn mensen die van mening zijn dat we niet moeten streven naar geluk, maar naar een toestand van tevredenheid. Daar ben ik het wel mee eens. Geluk is een kortstondige emotie die ontstaat als reactie op een gebeurtenis (en dat kan van alles zijn). Maar tevredenheid is een duurzame (ja!) gemoedstoestand op basis van het accepteren van het hier en nu. In die zin kun je geluk dan ook definiëren als ´tevreden zijn met wat je hebt´. En daar hoef je niet eens naar te streven, want alles wat je hebt, heb je al!

Maar dat is soms best lastig, als je een rotdag hebt. Als alles lijkt mis te gaan: je niet alleen je bus mist, maar ook een half uur moet wachten zonder bushokje in windkracht 6 en er juist op dat moment een plensbui overtrekt. En je uitgerekend vandaag je paraplu vergeten bent. Probeer dan nog maar eens dankbaar zijn voor de wonderen van de natuur! Dat soort offdays kennen we allemaal wel. Ze zijn er legio, laten we wel wezen. Het zou zo fijn zijn als we een magische trukendoos hebben om zo´n dag weer te vergeten. En die is er! Hij heet de happy jar, of in (goed) Nederlands het blijheidspotje (maar dat bekt niet zo lekker, he?). Je moet er wel wat voor doen, maar wanneer je je een aantal weken inzet om het potje te vullen, kun je hier altijd wat tevredenheid uit putten. En blijf hem aanvullen! Zo maak jij je eigen happy jar:

Neem een oude, schoongemaakte jampot zonder etiket en met een mooi deksel. Een andere mooie bewaarpot is natuurlijk ook goed, het is wel leuk als deze transparant is. Zorg vervolgens voor een voorraadje kleine memopapiertjes. Bijvoorbeeld mini sticky notes in felle kleuren. Of ander gekleurd papier (met of zonder motief) dat je in hanteerbare stukjes knipt. Vervolgens ga je geluksmomentjes verzamelen. Elke keer dat je blij wordt van iets mag je dit momentje opschrijven op een klein papiertje, en in je potje bewaren. Het is leuk om ook de datum van je geluksmomentje op te schrijven, en eventueel de plaats. Hoe klein de geluksmomentjes ook lijken, als jij er blij van wordt, dan telt hij al! Na verloop van tijd zal je happy jar vol raken met geluksmomentjes.  En dan komt het. Als dan weer eens zo´n offday hebt, grijp dan naar je happy jar! Nestel je op de bank (een kop warme chocomel helpt natuurlijk ook mee om je meer happy te voelen 😉 ), open je pot en neem er een geluksmomentje uit. Lees hem door en laat het even goed op je inwerken. Probeer het momentje echt weer even te herleven. Pak vervolgens een volgend momentje, en herhaal dit. Na een aantal momentjes weer te hebben ´hervaren´ ga je beseffen wat een mooie dingen je de laatste tijd hebt meegemaakt en zal spontaan je stemming verbeteren!

Dit werkt ook heel fijn om je te helpen herinneren aan hoeveel mooie momenten er in jouw leven voorbij komen. Want die kleine geluksmomentjes hebben zomaar de neiging om ergens te verdwijnen in de chaos van de dagelijkse rompslomp en bleh-momenten. Maar ze zijn er, en ze zijn met velen. Maar je moet ze wel herkennen, en niet zomaar aan ze voorbij lopen! De happy jar helpt je daarbij.

Heb jij al een happy jar?

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Een verhaal dat € 3,50 waard is

Vanmiddag zaten we bij één van onze favoriete leesplekjes – De Gouden Engel – voor een volkoren koffie, een koekje en een boekje. Het is genieten op deze bijzonder mooie dag voor eind september. Een zonnetje, een heerlijke temperatuur en een plekje uit de wind. Op een zeker moment komt een jochie van een jaar of 10 op ons af, hij vraagt hoe duur het eten hier is. Als ik hem antwoord dat dat afhangt van wat je neemt, vraagt hij wat het allergoedkoopste is om te eten. ´Dat is een tosti,´ zeg ik, ´en die is € 3,50´. ´O, dat is nog veel meer dan ik bij me heb.’ Ik vraag verder:´hoeveel heb je bij je dan?’. Het blijkt niet meer dan 55 cent te zijn. Ik zie dat hij een overbekend pakje papier in zijn handen heeft en vraag of hij kinderpostzegels aan het verkopen is. Dat had ik goed gezien, en hij vraagt met zijn verkopersspirit meteen of ik ze ook wil kopen. Dat blijkt echter niet zo handig te zijn, want ze worden langs gebracht en ik woon toch even te ver weg.´Maar,´ zeg ik, ´als je zo´n honger hebt krijg je van mij wel een tosti hoor´. ´Nee hoor dat hoeft niet!´ is het antwoord en de jongen sprint alweer weg, op naar de volgende potentiële klant. Ik kan nog net´succes verder!´ roepen. Ik blijf een beetje verbaasd achter, want ik had verwacht dat de jongen een gratis tosti niet zou afslaan.

Later die middag, even na vijven. We besluiten een kleinigheidje buiten de deur te eten in Egmond aan Zee. Het is nog een paar dagen betaald parkeren: vandaag is het 27 september en vanaf 1 oktober mag je weer vrij parkeren in heel Egmond aan Zee. Vandaag zullen we dus nog even in de buidel moeten tasten. We verwachten bij ons favoriete plekje aan zee (restaurant van Speijk) wel even zoet te zijn en betalen parkeergeld tot 19:00 uur, vanaf dat tijdstip is het sowieso gratis parkeren. We kunnen dus tot middernacht blijven zitten als we willen. Er zitten bij van Speijk aardig wat mensen op het terras en we lopen de trap op om ons bij deze meute te voegen – aan een eigen tafeltje, uiteraard. We gaan natuurlijk niet ál te gezellig doen. Dan horen we van het personeel dat ze vanaf 5 uur gesloten zijn voor een bedrijfsfeest – ze zijn al bezig om de overige mensen ´weg te jagen´.

Even zijn we een beetje ontheemd, want waar moeten we nu naartoe? Natuurlijk, er zijn legio restaurants in Egmond aan Zee, maar er zijn er maar weinig die voldoen aan onze eisen – waaronder een prettig leesklimaat. We denken erover om de auto weer te pakken en heel ergens anders naar toe te gaan, maar is dat niet zonde van het parkeergeld? Dus we wagen een poging bij een strandpaviljoen aan de andere kant van de parkeerplaats. Brrr, veel te druk, en wat staan de tafeltjes dicht op elkaar! Nee, dit gaat hem niet worden.

Dan besluit ik iets anders. We gaan wél weg, en maken iemand anders blij met het parkeerkaartje! Terwijl we terug naar de auto lopen zie ik een camper met een man en vrouw erin de parkeerplaats op rijden. Die wordt het. Terwijl de man – type intellectuele leesfanaat met filosofenbrilletje – het gevaarte achteruit inparkeert, loop ik breed grijnzend en zwaaiend met mijn kaartje op hem af. Ik weet tenslotte wat hij nog niet weet: ik ga een lach op zijn gezicht toveren! Hij draait zijn raampje naar beneden en vraag wat ik kom doen met mijn verrukkelijke glimlach (het was blijkbaar geen stupide grijns). Kort leg ik hem de situatie uit en vervolgens geef ik hem het kaartje. Hij bedankt me hartelijk – vertelt me dat hij me aan zijn hart zou drukken als ik a) niet al een vriend/verloofde/man had en b) er geen autodeur tussen ons zat. ´Doe dat dan maar in gedachten,´ zeg ik. We nemen afscheid en vervolgen onze eigen weg. Met een warm gevoel stap ik de auto weer in. Wat is het toch leuk om mensen blij te maken!

Enkele momenten later besef ik dat ik exact €3,50 voor dat parkeerkaartje had betaald.

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!