Maandelijks archief: februari 2015

Uit de ban van baking soda, rogge gaat mij redden!

Het is tijd voor een staaltje zelfbeschouwing. Of eigenlijk: haarbeschouwing. De natuurlijke weg naar haarreiniging is er één met hobbels en kuilen. Met her en der wat probeersels tussendoor (met als laatste poging zeepkruid) was ik mijn haar al een tijdje met baking soda (ook wel bekend als natriumbicarbonaat of zuiveringszout). En ik was, dacht ik, best tevreden. Het werd schoon en ik hoefde veel minder vaak mijn haren te wassen, ongeveer om de 5 dagen. Een groot voordeel als je duurzaamheid hoog in het vaandel hebt, het scheelt ontzettend veel water.
Zo af en toe, tijdens het zoeken op internet kwam ik ook wel negatieve verhalen tegen over het gebruik van baking soda voor je haar. Het zou er droog en breekbaar van worden. Maar dan stonden er meteen reacties van anderen die zeiden ‘dan doe je het verkeerd, je gebruikt te veel baking soda’. En ik was direct de goede methode gaan gebruiken, met de juiste verhoudingen. Ik deed alles goed, dus er kon niks mis gaan toch? Het was wel donkerder van kleur, maar dat is ‘normaal’ bij het gebruik van baking soda. Dat mijn haar wat slierterig en touwig werd schreef ik toe aan het feit dat er nu eenmaal geen chemische rotzooi in mijn haar zat. Het was vast hoe mijn haar van nature was. En als ik het net gewassen had, was het best nog te doen. Je kan toch geen Hollywood-haar verwachten als je geen chemische troep gebruikt? Dus hop, bind het in een staart of draai het in een knot, dan valt het niet zo op. En zo ging ik een tijdje door.

Totdat ik gewezen werd op dit artikel. Hier stond wat baking soda met je haar doet. Onweerlegbaar, schokkend en confronterend. En eindelijk gingen mijn ogen open: mijn haar was niet gezond meer! Blijkbaar heb ik – net als de schrijfster van het artikel – met een roze bril op gelopen, zo blij met mijn ‘natuurlijke’ haarreiniger. Zij heeft 3 jaar met baking soda gewassen, ik gelukkig nog maar een half jaar. Maar zonder die roze bril was het resultaat ook nu al duidelijk zichtbaar: mijn haar is achteruit gegaan. Dat was het moment waarop ik acuut gestopt ben met de baking soda. Er moest een andere natuurlijke shampoo komen. In hetzelfde artikel las ik over de shampoo die de schrijfster sindsdien gebruikte, en dat was best een vreemde. Namelijk: roggebloem. Als ik een klomp had, was die gebroken! Je haar wassen met bloem? Maar ze was er erg enthousiast over en had een goed verhaal. Rogge heeft namelijk ongeveer dezelfde pH als je haar, ongeveer 5. Baking soda daarentegen is zwaar alkalisch met een pH van 9 (en dit veroorzaakt dan ook de schade aan je haar, het spoelen met de zure appelazijn herstelt dit onvoldoende). Daarnaast bevat rogge veel vitamines en mineralen waar je haar blij van wordt. En ik dacht: het kan nooit erger worden dan met de baking soda.

Dus: hop naar de Ekoplaza. Aangezien roggebloem, en zeker de biologische, behoorlijk lastig te verkrijgen is, kocht ik de volkorenmeel. Dat heb ik geweten hoor, maar daar kom ik zo op. Het maken van je shampoo is niet moeilijk. Ik heb nu vrij lang haar en heb ongeveer 3 eetlepels nodig gehad (zonder kop erop). Je mengt dit met een beetje water, net zo veel tot je een shampoo-achtige substantie hebt. Vervolgens maak je je haar nat en masseer je het prutje in, net zoals je met gewone shampoo doet. Dat laat je een paar minuutjes intrekken, je spoelt het uit en klaar!

Nou, bijna klaar. Ik had namelijk, zoals gezegd, de volkoren roggemeel. En in volkorenmeel zitten aardig wat ‘velletjes’. En die velletjes, die krijg je er niet zo makkelijk uit! Ik ben er bijna zeker van dat het oorspronkelijke artikel spreekt over roggebloem en niet over meel (maar flour kan in het Engels zowel bloem als meel betekenen). Ik las namelijk ook een reactie van iemand die per ongeluk eerst de meel (‘meal’ in het Engels) had waardoor ze allerlei velletjes uit haar haar moest wassen. Het voelt wel een beetje tegenstrijdig dat het om de bloem zou gaan, want het is algemeen bekend dat meel meer voedingsstoffen bevat dan bloem. Maar echt, met die meel blijf je bezig met uitspoelen! Niet echt duurzaam….en het lukte gewoon niet 100%. Pas toen mijn haar weer droog werd kon ik alle restjes er goed uit borstelen.

Maar goed, al het klagen daar gelaten: wat telt is het eindresultaat! Hallelujah, wat een verschil met de baking soda! Ik voelde direct dat mijn haar zachter was. Het had meer glans. Het leefde! Het was ook weer een tint lichter geworden, al na 1 keer wassen. Erg fijn, want ik vond mijn blonde koppie best mooi. Het voelde ook goed schoon, hoewel dat lastig beoordelen was omdat mijn laatste wasbeurt met de baking soda nog maar 2 dagen geleden was.
Nu weet ik dat ik niet te vroeg mag juichen, maar ik heb er het volste vertrouwen in dat mijn haar weer gaat herstellen met deze shampoo. Ik hou jullie uiteraard op de hoogte, maar ik wilde dit toch echt alvast delen!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Advertenties

Je haren wassen met zeepkruid: deel eh…nee

Ik ben nu een ruime week mijn haren aan het wassen met zeepkruid. Mijn eerste ervaring lees je hier. Inmiddels ben ik wat minder enthousiast. Na de eerste wasbeurt voelde mijn haar prima, maar na een dag of 2 was ik al bijna op het punt waarop ik het moest wassen. En dat terwijl ik het 5-6 dagen kon uitzingen wanneer ik het met bicarbonaat waste. En hoe vaker je het moet wassen, des te minder duurzaam ben je bezig. En dat was nou net de bedoeling niet!

Nu weet ik dat normaal gesproken het worteldeel van het zeepkruid gebruikt wordt om mee te wassen, alleen daar kon ik niet aan komen (en volgens de website van de webshop kon het ook met de bovenste delen van het kruid). En ook heb ik minder gebruikt om het afkooksel mee te maken dan het oorspronkelijke recept (bij de 2e keer wassen wel een dubbele dosis). Maar als ik het volledige recept zou volgen zou het wassen met deze variant zeepkruid aardig prijzig worden. En dat is ook weer niet de bedoeling, we willen ook een beetje op de kosten besparen!

Nu zit ik dus met haar dat na 2 dagen al slierterig is. Het voelt niet echt heel vet, maar met bicarbonaat zat het toch beter. Ik denk dat ik het zeepkruid weer een nieuwe kans geef als ik de wortels kan vinden. Wie weet door wildplukken! Dat wordt dan ook weer een mooi artikeltje 🙂

Dus: ik denk dat ik voorlopig toch maar weer over ga op de bicarbonaat. Ik ga het zeepkruid nog wel 1 kans geven met ‘the full monty’, de volledige dosis dus. Ei en klei staan ook nog in de wachtrij, maar klei is gedoe en ei vind ik eigenlijk zonde van een goed voedingsmiddel, dus dat is ook niet voor de normale wasbeurten.

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Natuurlijke tandverzorging

tandpoederIn de zoektocht naar duurzaam leven en minder afhankelijkheid van ´de industrie´, ging ook mijn gebitsverzorging op de schop. Om te beginnen ging de elektrische tandenborstel de deur uit – ze gingen te snel stuk en je verbruikt er onnodig elektriciteit mee. Een plastic tandenborstel is ook geen optie:elke 3 maanden een stuk afval dat niet afbreekbaar is! Ik heb de oplossing gevonden in een bamboe tandenborstel met haren van bioplastic. Ik heb die van Viventis, maar je hebt ook de Humble brush. Bijkomend voordeel is dat mijn tanden beter schoon worden! Dit kan overigens ook komen doordat ik tegenwoordig minder toegevoegd suiker in mijn voeding gebruik, sommige mensen zweren bij de elektrische tandenborstel. Maar voor mij is ook het duurzaamheidsaspect belangrijk.

En wat doe ik dan op mijn tandenborstel? Ik maak mijn tandpoeder zelf. Niet zozeer omdat ik anti-fluoride ben (ik heb wel twijfels maar heb moeite om de waarheid van de hysterie te onderscheiden), maar omdat ik zo min mogelijk afhankelijk wil zijn van producenten/fabrikanten voor mijn dagelijkse huishoud- en verzorgingsproducten. Zo maak ik zelf mijn wasmiddel, deodorant en dus ook tandpoeder. Bovendien vind ik (nu) die overheersende smaak van gewone tandpasta echt smerig, het lost bijna mijn wangvlies op voor het gevoel. Door me in te lezen over de verschillende eigenschappen van de ingrediënten en lezen hoe anderen hun tandpasta of – poeder maken heb ikzelf mijn eigen recept in elkaar gesleuteld. Ik maak mijn tandpoeder als volgt:

ingredienten tandpoeder– 4 delen bentoniet klei (bevat waardevolle mineralen en neemt giftige stoffen op);
– 3 delen calcium/magnesium poeder (bestel ik via amazon.de – koraalpoeder);
– 1 deel natriumbicarbonaat (a.k.a.zuiveringszout);
– 2 delen kaneelpoeder (antibacterieel);
– 2 delen xylitol (berkenxylitol, anti-cariës én anti-erosie)

Ik doe alles bij elkaar en vijzel het tot een fijn poeder. Dit laatste is niet per se nodig – de grovere delen lossen snel genoeg op in je mond – maar ik vind het gewoon prettiger. En klaar! Iedere gebruiker krijgt zijn eigen kleine potje om je (natgemaakte) tandenborstel in te dippen. Wel zo hygiënisch. De grote pot hou ik als voorraad. Zo komt er zo min mogelijk wat en bacteriën bij het poeder waardoor het zeer lang houdbaar is (zo niet eeuwig).

Let op! Fluoride mag als stof dan een twijfelachtige reputatie hebben, de werking tegen cariës is daadwerkelijk bewezen. Voor de gemiddelde mens in de huidige consumptiemaatschappij is fluoride onmisbaar – door suikerrijk eten en graasgedrag. Wanneer je een zelfgemaakt tandpoeder gebruikt óf een andere tandpasta die geen fluoride bevat, is het van het grootste belang om ook je voedingspatroon aan te passen. Je kan prima zonder fluoride wanneer je:

a) minder/zo min mogelijk toegevoegde suiker gebruikt (zowel zelf toegevoegd als in fabrieksproducten)
b) extra vitamine D gebruikt – ik gebruik dagelijks 10 mcg extra -, dit helpt je tanden sterker te maken
c) minstens een (half) uur tussen eet- en drinkmomenten houdt (met uitzondering van ph-neutrale thee en water) – zo voorkom je tanderosie

En zo simpel kan het zijn om los te komen van wat de industrie ons voorschrijft. P.S. hebben jullie die nieuwe tandpastareclames al eens gezien? Nu is er ´suikerzuurbescherming´, wat een innovatie! Klinkt mooi, maar is niets anders dan de fluoride dan al eeuwen in de tandpasta zit. Gelukkig moeten ze het erbij vermelden omdat het anders téveel op misleiding gaat lijken 🙂

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Koud douchen? Welke mafkees doet dat nou?

doucheHet zou zomaar je eerste reactie kunnen zijn als het concept koud (af)douchen ter sprake komt. Waarom zou je je comfortabele warme (voor sommige mensen zelfs hete) douche opgeven? Nou, zoals je hieronder kunt lezen, zijn er een heleboel redenen voor. De confrontatie met kou kan je vele voordelen bieden. The Ice Man, Wim Hof, heeft hier zelfs een wetenschap van gemaakt, samen met onderzoekers. Lees verder voor een stukje achtergrond én mijn eerste voorzichtige stappen op dit gebied!

Om te beginnen is echte ´kou-confrontatie´ niet iets wat je zomaar even doet. Er is training voor nodig. Het is een proces dat zowel fysiek als mentaal veel van je vraagt. Ademhalingstechnieken spelen een belangrijke rol, ze zijn zelfs de eerste stap. Wim Hof zit rustig bijna 2 uur lang in een bak met ijsklontjes, maar zover hoef je niet te gaan om de voordelen te ervaren. Het koud (af)douchen noemt Wim een oefening om de échte kou-confrontatie aan te kunnen, maar voor mij is het voorlopig genoeg!

Volgens de website van Wim Hof zijn de voordelen van kou-confrontatie/koud douchen als volgt:

  • Lichaam en geest in balans brengen
  • geestelijke wil kunnen beïnvloeden
  • beter verloop bloedcirculatie
  • groter vermogen ontwaken
  • verbetering van het concentratievermogen en doelgerichtheid
  • meer vertrouwen krijgen in eigen kunnen en dit bewust ontwikkelen
  • Het bewust aansturen van het “Autonome” zenuwstelsel

Klinkt goed hè? En dan staat hier nog niet eens dat het ook een weldaad is voor je huid (hoewel dit gedeeltelijk ook met de bloedcirculatie te maken heeft). Die verbeterde bloedcirculatie zorgt er ook voor dat je minder snel last hebt van kou, of koude handen en voeten. Dat laatste klinkt echt als muziek in mijn oren, want mijn voeten veranderen regelmatig in ijsklompjes!

Ik douche al niet heel warm omdat dit beter is voor mijn huid. Dat is echter mijlenver weg van écht koud douchen en daar heb ik best even een mentale schop onder mijn kont voor nodig. Om het aan te kunnen, is een juiste ademhaling belangrijk (buikademhaling) en een focus op het eindresultaat. En juist dat eindresultaat is de motivatie om het te gaan proberen.

zak-ijsblokjes-8-kiloEn dus trok ik de stoute schoenen aan (figuurlijk uiteraard, wie gaat er nu douchen met schoenen aan?). Ik zette om te beginnen de kraan al wat minder warm dan ik gewend ben – dat maakt het temperatuursverschil wat lager. (Hindsight: geloof me, daar heb je helemaal niks meer aan als het water eenmaal steenkoud is. Koud is koud. Is steenkoud.) Tijdens het douchen draaide ik steeds de temperatuur wat terug. Tot het moment dat de kraan bijna niet verder kon. En toen was het ook echt Niet Leuk Meer! Maar ik zette door – kraan helemaal koud! Het leverde een brul op en ik was maar begonnen met rondjes draaien om zo steeds een ander stukje van mijn lijf even respijt te geven. Ik hield het maar liefst 3 tellen vol, maar ik deed het mooi wel!

Toen de kraan eenmaal uit was, viel me één ding direct op. Mijn lijf begon heerlijk warm aan te voelen! Dat was een bijzondere gewaarwording. Normaal gesproken sta je te bibberen na een warme douche. Het minder warm douchen hielp al om dit te verminderen, maar door koud te douchen draai je het verhaal dus echt om.
Ook voelde mijn lijf meer ´wakker´ dan anders, dit hield ongeveer een kwartier aan. Prettige sensaties!

Kortom, ik voelde echt dat het koud douchen iets ´doet´ voor je lijf en dat is voldoende motivatie om er mee door te gaan. Ik hoop wel dat ik morgenochtend weer zo dapper ben…tsjakka! 🙂

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!