Categorie archief: zelf maken

Op zoek naar het washalla

soapnuts.jpgIk was al een aantal jaar niet meer met regulier wasmiddel. En daar ga ik ook nooit naar terug! Slecht voor het milieu, slecht voor je gezondheid, slecht voor je reukvermogen…(wist je dat het overmatig gebruik van parfum in allerlei fabrieksproducten, waaronder wasmiddel en wasverzachter, gezien wordt als het nieuwe ‘meeroken’? Dat ervaar je pas als je zelf van de parfum af bent. Vergelijk het maar met sterker je smaakvermogen wordt als je geen toegevoegd suiker meer gebruikt in je voeding!)

Maar om nou te zeggen dat ik altijd en overal onverdeeld positief ben over de alternatieven: nee. Ik heb gewassen met zelfgemaakt vloeibaar wasmiddel van Marseillezeep, maar op den duur vond ik de resultaten toch wat te mager. (Hoewel ik nog kan proberen om zuurstofbleekmiddel toe te voegen, want die optie had ik in dat stadium nog niet ontdekt). Ik heb waspoeder gemaakt met Marseillezeep, soda, epsomzout en baking soda en dat werkte een tijdje prima. Maar toch: die zeepresten in de machine…zeker toen ik erachter kwam dat azijn de elasticiteit van je textiel aan kan tasten – en ook heb ervaren dat bepaalde kledingstukken hun vorm gingen verliezen begon ik te twijfelen dit waspoeder. Het waspoeder zónder azijn is geen optie – zelfs met azijn hou je altijd wel nog iets aan zeepresten over, laat staan zonder azijn.

Een tijdje heb ik met alleen soda en zuurstofbleek gewassen. Op zich ook weer prima, ware het niet dat ik later las dat soda ook weer iets met de elasticiteit van je kleding kan doen. Of dat echt klopt heb ik nog niet ondervonden – ik gebruik het nog niet lang genoeg puur. Maar er kwam een ander probleem. Vriendlief gebruikte liever nog wel het waspoeder, in combinatie met azijn. Als ik dan vervolgens een andere was ging doen zónder azijn, zat alsnog mijn kleding onder de zeepresten (m.n. de kledingstukken die blijkbaar snel zeep vangen). Zucht….

Iets wat ik nog niet geprobeerd heb maar wel heel goed schijnt te werken is wassen met paardekastanje. Leuk, en dat ga ik ook zeker doen, maar het duurt nog even voor we weer kastanjes kunnen rapen. Maar ik had nog wel zeepnoten oftewel wasnoten liggen, van de periode dat ik hiermee mijn haar heb gewassen. Kom maar op!

Nog even inlezen voor ik aan de slag ga: en ik lees dat lichtbruine vlekken een risico zijn bij witte/lichte was, wanneer je de wasnoten gebruikt in de machine (in een zakje). Hmmm…daar zit ik niet echt op te wachten. Als alternatief werd genoemd om dan een aftreksel te maken en dit als vloeibaar wasmiddel te gebruiken. Oké, doen we dat!

Ik heb 60 gram wasnoten 5 minuten laten koken in 500 ml water, het toen even aangestampt met de stamppotstamper, en dit vervolgens gezeefd. Hiervan doe je 50 ml in een wasbolletje bij je was. Daarnaast voegde ik nog een lepel natriumpercarbonaat (zuurstofbleekmiddel) toe in het doseerbakje van de machine. En laat maar draaien die machine!

Het eindresultaat? Was ziet er goed schoon uit, dus so far so good. Wel zat er nog wat zichtbaar schuim op het glas van het deurtje. Niet veel, maar toch. Is het aftreksel toch te sterk? Ik kan me echt niet meer herinneren of dit met gewoon wasmiddel ook zo was…

Maar wat vooral opvalt: hoe zacht mijn was is! Ik las al dat wasnoten een natuurlijke wasverzachter zijn, en verdorie, ze hebben gelijk. Azijn kan daar echt niet aan tippen als wasverzachter hoor!

In ieder geval ga ik dit nog vaker proberen en ik ben benieuwd wat mijn ervaringen zijn op lange termijn. Ik hoop dat de kastanjes straks net zo goed of misschien wel beter werken, want dat is een lokaal product, zelf te rapen en dus nog veel duurzamer!
Hebben jullie wasnoten wel eens geprobeerd? Wat vonden jullie ervan? Of hebben jullie kastanje wel eens geprobeerd als wasmiddel?

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

 

Advertenties

Recept: verwarmende en versterkende thee (met gember, kaneel en steranijs)

theeBrrrr…ik weet niet hoe het bij jullie is, maar hier hangt er al de hele dag een vochtige, dikke bewolking over het land. Grijze mist waar af en toe ook wat regen uit valt. Gecombineerd met een flinke wind is het echt herfstig buiten! Op dit soort dagen kun je wel iets gebruiken dat je verkleumde lijf van binnenuit verwarmt. Als je deze thee maakt, komt dat zeker goed! Hij is ook heerlijk versterkend wanneer je wat grieperig bent. Ik zou zeggen: Santé!

Voor 1 kop thee heb je nodig:

  • 1/2-1 cm gember, fijn gesneden
  • een half kaneelstokje (Ceylon), gehakt
  • 2 steranijs

Gember helpt je spijsvertering en geeft verlichting bij koude handen en voeten (jippie!). Ceylon kaneel is verwarmend, verbetert je bloedcirculatie en spijsvertering en werkt koortsverlagend. Steranijs is kalmerend en verlichtend bij darmklachten. Deze combinatie smaakt ook nog eens heerlijk!

Door de gember en kaneel te snijden komt er meer smaak vrij in je thee en heb je minder nodig. Geen onnodig gebruik van voedsel dus.

De bereiding is natuurlijk heel simpel. Doe alle ingrediënten in een theezeefje, plaats dit in een groot glas en giet er water op dat net gekookt heeft. Laat een minuut of 5 trekken, en dan genieten maar!

Wat is jullie ultieme herfstthee?

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Uit de ban van baking soda, rogge gaat mij redden!

Het is tijd voor een staaltje zelfbeschouwing. Of eigenlijk: haarbeschouwing. De natuurlijke weg naar haarreiniging is er één met hobbels en kuilen. Met her en der wat probeersels tussendoor (met als laatste poging zeepkruid) was ik mijn haar al een tijdje met baking soda (ook wel bekend als natriumbicarbonaat of zuiveringszout). En ik was, dacht ik, best tevreden. Het werd schoon en ik hoefde veel minder vaak mijn haren te wassen, ongeveer om de 5 dagen. Een groot voordeel als je duurzaamheid hoog in het vaandel hebt, het scheelt ontzettend veel water.
Zo af en toe, tijdens het zoeken op internet kwam ik ook wel negatieve verhalen tegen over het gebruik van baking soda voor je haar. Het zou er droog en breekbaar van worden. Maar dan stonden er meteen reacties van anderen die zeiden ‘dan doe je het verkeerd, je gebruikt te veel baking soda’. En ik was direct de goede methode gaan gebruiken, met de juiste verhoudingen. Ik deed alles goed, dus er kon niks mis gaan toch? Het was wel donkerder van kleur, maar dat is ‘normaal’ bij het gebruik van baking soda. Dat mijn haar wat slierterig en touwig werd schreef ik toe aan het feit dat er nu eenmaal geen chemische rotzooi in mijn haar zat. Het was vast hoe mijn haar van nature was. En als ik het net gewassen had, was het best nog te doen. Je kan toch geen Hollywood-haar verwachten als je geen chemische troep gebruikt? Dus hop, bind het in een staart of draai het in een knot, dan valt het niet zo op. En zo ging ik een tijdje door.

Totdat ik gewezen werd op dit artikel. Hier stond wat baking soda met je haar doet. Onweerlegbaar, schokkend en confronterend. En eindelijk gingen mijn ogen open: mijn haar was niet gezond meer! Blijkbaar heb ik – net als de schrijfster van het artikel – met een roze bril op gelopen, zo blij met mijn ‘natuurlijke’ haarreiniger. Zij heeft 3 jaar met baking soda gewassen, ik gelukkig nog maar een half jaar. Maar zonder die roze bril was het resultaat ook nu al duidelijk zichtbaar: mijn haar is achteruit gegaan. Dat was het moment waarop ik acuut gestopt ben met de baking soda. Er moest een andere natuurlijke shampoo komen. In hetzelfde artikel las ik over de shampoo die de schrijfster sindsdien gebruikte, en dat was best een vreemde. Namelijk: roggebloem. Als ik een klomp had, was die gebroken! Je haar wassen met bloem? Maar ze was er erg enthousiast over en had een goed verhaal. Rogge heeft namelijk ongeveer dezelfde pH als je haar, ongeveer 5. Baking soda daarentegen is zwaar alkalisch met een pH van 9 (en dit veroorzaakt dan ook de schade aan je haar, het spoelen met de zure appelazijn herstelt dit onvoldoende). Daarnaast bevat rogge veel vitamines en mineralen waar je haar blij van wordt. En ik dacht: het kan nooit erger worden dan met de baking soda.

Dus: hop naar de Ekoplaza. Aangezien roggebloem, en zeker de biologische, behoorlijk lastig te verkrijgen is, kocht ik de volkorenmeel. Dat heb ik geweten hoor, maar daar kom ik zo op. Het maken van je shampoo is niet moeilijk. Ik heb nu vrij lang haar en heb ongeveer 3 eetlepels nodig gehad (zonder kop erop). Je mengt dit met een beetje water, net zo veel tot je een shampoo-achtige substantie hebt. Vervolgens maak je je haar nat en masseer je het prutje in, net zoals je met gewone shampoo doet. Dat laat je een paar minuutjes intrekken, je spoelt het uit en klaar!

Nou, bijna klaar. Ik had namelijk, zoals gezegd, de volkoren roggemeel. En in volkorenmeel zitten aardig wat ‘velletjes’. En die velletjes, die krijg je er niet zo makkelijk uit! Ik ben er bijna zeker van dat het oorspronkelijke artikel spreekt over roggebloem en niet over meel (maar flour kan in het Engels zowel bloem als meel betekenen). Ik las namelijk ook een reactie van iemand die per ongeluk eerst de meel (‘meal’ in het Engels) had waardoor ze allerlei velletjes uit haar haar moest wassen. Het voelt wel een beetje tegenstrijdig dat het om de bloem zou gaan, want het is algemeen bekend dat meel meer voedingsstoffen bevat dan bloem. Maar echt, met die meel blijf je bezig met uitspoelen! Niet echt duurzaam….en het lukte gewoon niet 100%. Pas toen mijn haar weer droog werd kon ik alle restjes er goed uit borstelen.

Maar goed, al het klagen daar gelaten: wat telt is het eindresultaat! Hallelujah, wat een verschil met de baking soda! Ik voelde direct dat mijn haar zachter was. Het had meer glans. Het leefde! Het was ook weer een tint lichter geworden, al na 1 keer wassen. Erg fijn, want ik vond mijn blonde koppie best mooi. Het voelde ook goed schoon, hoewel dat lastig beoordelen was omdat mijn laatste wasbeurt met de baking soda nog maar 2 dagen geleden was.
Nu weet ik dat ik niet te vroeg mag juichen, maar ik heb er het volste vertrouwen in dat mijn haar weer gaat herstellen met deze shampoo. Ik hou jullie uiteraard op de hoogte, maar ik wilde dit toch echt alvast delen!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Je haren wassen met zeepkruid: deel eh…nee

Ik ben nu een ruime week mijn haren aan het wassen met zeepkruid. Mijn eerste ervaring lees je hier. Inmiddels ben ik wat minder enthousiast. Na de eerste wasbeurt voelde mijn haar prima, maar na een dag of 2 was ik al bijna op het punt waarop ik het moest wassen. En dat terwijl ik het 5-6 dagen kon uitzingen wanneer ik het met bicarbonaat waste. En hoe vaker je het moet wassen, des te minder duurzaam ben je bezig. En dat was nou net de bedoeling niet!

Nu weet ik dat normaal gesproken het worteldeel van het zeepkruid gebruikt wordt om mee te wassen, alleen daar kon ik niet aan komen (en volgens de website van de webshop kon het ook met de bovenste delen van het kruid). En ook heb ik minder gebruikt om het afkooksel mee te maken dan het oorspronkelijke recept (bij de 2e keer wassen wel een dubbele dosis). Maar als ik het volledige recept zou volgen zou het wassen met deze variant zeepkruid aardig prijzig worden. En dat is ook weer niet de bedoeling, we willen ook een beetje op de kosten besparen!

Nu zit ik dus met haar dat na 2 dagen al slierterig is. Het voelt niet echt heel vet, maar met bicarbonaat zat het toch beter. Ik denk dat ik het zeepkruid weer een nieuwe kans geef als ik de wortels kan vinden. Wie weet door wildplukken! Dat wordt dan ook weer een mooi artikeltje 🙂

Dus: ik denk dat ik voorlopig toch maar weer over ga op de bicarbonaat. Ik ga het zeepkruid nog wel 1 kans geven met ‘the full monty’, de volledige dosis dus. Ei en klei staan ook nog in de wachtrij, maar klei is gedoe en ei vind ik eigenlijk zonde van een goed voedingsmiddel, dus dat is ook niet voor de normale wasbeurten.

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Natuurlijke tandverzorging

tandpoederIn de zoektocht naar duurzaam leven en minder afhankelijkheid van ´de industrie´, ging ook mijn gebitsverzorging op de schop. Om te beginnen ging de elektrische tandenborstel de deur uit – ze gingen te snel stuk en je verbruikt er onnodig elektriciteit mee. Een plastic tandenborstel is ook geen optie:elke 3 maanden een stuk afval dat niet afbreekbaar is! Ik heb de oplossing gevonden in een bamboe tandenborstel met haren van bioplastic. Ik heb die van Viventis, maar je hebt ook de Humble brush. Bijkomend voordeel is dat mijn tanden beter schoon worden! Dit kan overigens ook komen doordat ik tegenwoordig minder toegevoegd suiker in mijn voeding gebruik, sommige mensen zweren bij de elektrische tandenborstel. Maar voor mij is ook het duurzaamheidsaspect belangrijk.

En wat doe ik dan op mijn tandenborstel? Ik maak mijn tandpoeder zelf. Niet zozeer omdat ik anti-fluoride ben (ik heb wel twijfels maar heb moeite om de waarheid van de hysterie te onderscheiden), maar omdat ik zo min mogelijk afhankelijk wil zijn van producenten/fabrikanten voor mijn dagelijkse huishoud- en verzorgingsproducten. Zo maak ik zelf mijn wasmiddel, deodorant en dus ook tandpoeder. Bovendien vind ik (nu) die overheersende smaak van gewone tandpasta echt smerig, het lost bijna mijn wangvlies op voor het gevoel. Door me in te lezen over de verschillende eigenschappen van de ingrediënten en lezen hoe anderen hun tandpasta of – poeder maken heb ikzelf mijn eigen recept in elkaar gesleuteld. Ik maak mijn tandpoeder als volgt:

ingredienten tandpoeder– 4 delen bentoniet klei (bevat waardevolle mineralen en neemt giftige stoffen op);
– 3 delen calcium/magnesium poeder (bestel ik via amazon.de – koraalpoeder);
– 1 deel natriumbicarbonaat (a.k.a.zuiveringszout);
– 2 delen kaneelpoeder (antibacterieel);
– 2 delen xylitol (berkenxylitol, anti-cariës én anti-erosie)

Ik doe alles bij elkaar en vijzel het tot een fijn poeder. Dit laatste is niet per se nodig – de grovere delen lossen snel genoeg op in je mond – maar ik vind het gewoon prettiger. En klaar! Iedere gebruiker krijgt zijn eigen kleine potje om je (natgemaakte) tandenborstel in te dippen. Wel zo hygiënisch. De grote pot hou ik als voorraad. Zo komt er zo min mogelijk wat en bacteriën bij het poeder waardoor het zeer lang houdbaar is (zo niet eeuwig).

Let op! Fluoride mag als stof dan een twijfelachtige reputatie hebben, de werking tegen cariës is daadwerkelijk bewezen. Voor de gemiddelde mens in de huidige consumptiemaatschappij is fluoride onmisbaar – door suikerrijk eten en graasgedrag. Wanneer je een zelfgemaakt tandpoeder gebruikt óf een andere tandpasta die geen fluoride bevat, is het van het grootste belang om ook je voedingspatroon aan te passen. Je kan prima zonder fluoride wanneer je:

a) minder/zo min mogelijk toegevoegde suiker gebruikt (zowel zelf toegevoegd als in fabrieksproducten)
b) extra vitamine D gebruikt – ik gebruik dagelijks 10 mcg extra -, dit helpt je tanden sterker te maken
c) minstens een (half) uur tussen eet- en drinkmomenten houdt (met uitzondering van ph-neutrale thee en water) – zo voorkom je tanderosie

En zo simpel kan het zijn om los te komen van wat de industrie ons voorschrijft. P.S. hebben jullie die nieuwe tandpastareclames al eens gezien? Nu is er ´suikerzuurbescherming´, wat een innovatie! Klinkt mooi, maar is niets anders dan de fluoride dan al eeuwen in de tandpasta zit. Gelukkig moeten ze het erbij vermelden omdat het anders téveel op misleiding gaat lijken 🙂

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Zonder shampoo!

Let op! Lees eerst dit verhaal! Onderstaande post is een oud artikel en ik sta hier niet meer achter. Hij blijft wel staan als archiefmateriaal.

Je haren wassen. Het is – als je lang haar hebt – best een rotklus, die veel water kost. Alleen dat feit maakt het al tot een niet-echt-duurzame bezigheid. Je kunt dit gedeeltelijk opvangen door niet meer tijdens het douchen je haar te wassen, maar dit met je kop onder de kraan bij de wasbak te doen.

Maar dan al die shampoo (lees: chemische rotzooi) die je in je haar smeert om het schoon te krijgen! Is het jou ook al eens opgevallen dat je bijna elke dag je haar moet wassen omdat het zo snel vet wordt? Shampoo is agressief (zelfs de meest milde), het ontvet je haar zo radicaal dat je haar reageert door snel weer extra talg aan te maken. De vicieuze cirkel begint…

Maar gelukkig kan je haren wassen ook wat producten betreft duurzamer. Wil je hieraan beginnen? Wees gewaarschuwd! Het is wel even een zoektocht namelijk, omdat datgene dat het beste werkt, heel erg afhankelijk is van je haartype (en -lengte). Ik heb van alles geprobeerd. Groene zeep en Marseillezeep werken voor mij absoluut niet. De beste methode voor mij tot nu toe: natriumbicarbonaat als shampoo en appelazijn als conditioner. Lees hieronder hoe je deze methode moet toepassen!

Natriumbicarbonaat, ken je het nog? Dit is onder andere onderdeel van de hallelujah-deodorant (zie elders op deze site). Maar het is ook perfect te gebruiken als shampoo. De appelazijn is ook al zo´n multifunctioneel product: te gebruiken voor over de sla, maar ook als gezichtsreiniger bijvoorbeeld. En dus ook als conditioner! Om je haren een goede opfrisbeurt te geven, doe je als volgt.
Schenk 2 mokken vol met warm water (koud mag ook, maar das best brrrr). In 1 mok los je een eetlepel bicarbonaat op, in de andere 1-2 eetlepels appelazijn. Vervolgens steek je je hoofd onder de kraan, maak je je haren even nat (hoeft niet per se) en giet je de mok met bicarbonaat over je hoofd en haren. Zorg dat het water goed verdeeld wordt en masseer het in. Dit gaat wat stroef: gewone shampoo bevat allerlei toevoegingen om makkelijk te ´glijden´ en bicarbonaat dus niet.
Spoel nu je haar uit (met water uit de kraan) en herhaal het proces met de appelazijnoplossing. Voor meer effect kun je de appelazijn even in laten werken. Klaar!

Nu heb je een heerlijk fris koppie én je haar ziet er prima uit. Voor extra verzorging kun je bijvoorbeeld een heel klein beetje kokosolie over je handen verdelen en dan je handen door je haar halen.

Dat is stap 1. Nu is het zaak om minder vaak je haar te wassen! Om het vaak wassen te ontwennen moet je even door een zure appel heen bijten. Probeer je haar pas weer te wassen als je het écht niet meer uithoudt. Tot die tijd doe je het zoveel mogelijk in een knot, dan valt het niet op dat het iets vetter is. Sommige mensen geven aan dat ze na een lange aanloopperiode (en dan heb ik het over maanden) hun haar alleen nog maar hoeven uit te spoelen. Het haar is in balans en wordt niet meer vet. Zo ver ben ik helaas nog niet, maar ik hoef het een stuk minder vaak te wassen! Ook de hoeveelheid bicarbonaat kun je gaan afbouwen, uiteindelijk geldt: hoe minder hoe beter.

Op internet lees je wisselende verhalen over het resultaat en ook over hoe het haar zelf (na langere tijd) reageert. Belangrijk is in ieder geval om de dosering van de bicarbonaat in de gaten te houden en het niet direct aan te brengen, maar op te lossen in water.
Ik wil zeker nog meer alternatieven gaan proberen en beoordelen wat het beste bij mij past. Andere non-shampoo-shampoos zijn klei (bv. bentoniet), ei en zeepkruid. Wanneer ik hier meer over weet te vertellen lees je het direct!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Duurzaam huishouden: wassen met Marseillezeep

Op verzoek geef ik dit onderwerp voorrang: u vraagt wij draaien! Heel toepasselijk, het gaat namelijk om wasjes draaien. Milieuvriendelijk wasjes draaien. Grote wasjes, kleine wasjes, stop maar in de…nou ja, je begrijpt het wel.

Reguliere – chemische – wasmiddelen zijn over het algemeen duur en nogal schadelijk voor het milieu. Ontharders, fosfaten, tensiden, optische witmakers, bleekmiddel…geen pretje voor het waterleven. Vloeibaar wasmiddel is een stuk schadelijker dan poeder, omdat het zeer hoge gehaltes tensiden bevat. Áls je dus kiest voor een regulier product, kies dan een poeder. Het vloeibare wasmiddel van Ecover is wel een goede keuze door een andere samenstelling.
Overigens is de aanduiding ´biologisch afbreekbaar´ een wassen neus omdat deze vermelding enkel geldt voor de wasactieve stoffen en niet voor de overige ingrediënten! Bovendien is deze afbreekbaarheid (van 80-90%) een wettelijke eis. Het is dus niet meer dan een beetje pochen met een belofte die fabrikanten toch al verplicht zijn waar te maken (bron).

Maar: deze post wordt geen uitgebreide verhandeling over de nadelen van gewone wasmiddelen, maar over de voordelen van Marseillezeep! Want ik zeg het nog maar eens: het kan milieuvriendelijker én veel goedkoper. En zo kwam ik op het spoor van de Marseillezeep. Maar wat is dat nu precies?

Marseillezeep

Marseillezeep is een 100% natuurlijke zeep, en het bevat 72% plantaardige olie. De traditionele (groene) Marseillezeep bevat een basis van olijfolie, tegenwoordig vind je ook witte Marseillezeep op basis van bijvoorbeeld kokos- en palmolie. Het is volledig biologisch afbreekbaar en niet schadelijk voor het mileu. Het is een hele milde zeep en is ook geschikt om wol mee te wassen. Ook voor je huid is het een aanrader, maar dat is voor een andere post.

Het recept voor wasmiddel van Marseillezeep is vrij standaard en overal op internet te vinden. Wat je nodig hebt voor een liter zeep:

  • 15-20 gram Marseillezeep (geraspt of in vlokken)
  • 1 liter kokend heet water
  • een lege fles waar een liter zeep in past

Je doet de zeep bij het hete water en wacht geduldig – onder af en toe roeren – tot het is opgelost. Als je dacht dat je dan genoeg geduld hebt gehad, think again…nu mag je de hele nacht wachten (of toch zeker een uur of 5)! Tijdens deze fase zal de zeep helemaal opstijven tot een soort gelatinepudding. Ga er daarna goed met de staafmixer doorheen om het weer vloeibaar te krijgen en giet het (met behulp van een trechter) in de fles. Voilà!

Dit wasmiddel is prima voor de witte en gekleurde was. Je gebruikt ongeveer 75-100 ml per keer en giet dit in een wasbolletje. (Noot achteraf: bij langdurig gebruikt lijkt dit een te grote hoeveelheid omdat er dan toch wat zeepopbouw achterblijft in je kleding – zo lijkt het althans. Inmiddels ben ik terug naar 50 ml per keer.) Voor de witte was voeg je in het wasmiddelbakje van je wasmachine een eetlepel soda toe. Je kunt ook een ecologische waskrachtversterker/zuurstofbleekmiddel gebruiken, zoals van Sodasan of Sonett. (Ecover raad ik echt niet aan! De nieuwe variant heeft onnodige toevoegingen en lost niet meer op in het zeepbakje.) Als wasverzachter is een scheut (schoonmaak)azijn prima geschikt. Je ruikt hier na het wassen niks meer van! Wat je wel ruikt? Een heerlijk frisse, neutrale ´schoon-wasgoed-geur´. Je ruikt niet de zeep zelf. Persoonlijk vind ik dat neutrale echt heel fijn! Ik ga steeds minder van chemische luchtjes houden. Ik denk dat dit hetzelfde werkt als met het ontwennen van suiker of zout. Wil je toch een geurtje? Voeg bij de azijn een paar druppels etherische olie toe, zoals lavendel. Dit heb ik zelf nog niet geprobeerd, maar de tip kwam ik tegen.

Dus: milieuvriendelijk zijn we al. Maar hoe goedkoop zijn we nu uit? Het is natuurlijk afhankelijk van hoeveel Marseillezeep in één keer koopt – bulk is altijd goedkoper. Ik kocht 1 kg vlokken (ietsje duurder dan een blok) voor €11,50. En op basis van 20 gram vlokken per liter zeep, maak je hiermee dus 50 liter wasmiddel, dit zijn 500 wasbeurten (bij 100 ml per keer). En dan ben je voor 1 wasbeurt wegeteld 2,3 eurocent kwijt. Daarbij komt nog wel het (verwarmde) water voor je wasmiddel, de soda/zuurstofbleek en schoonmaakazijn als wasverzachter. En vooruit, de elektriciteit voor het gebruik van de staafmixer. Bij een gemiddeld wasmiddel ben je zo´n 15-30 eurocent kwijt (in enkele gevallen zelfs 44 eurocent!). En dat is zonder het meerekenen van wasverzachter. Niet verkeerd, een besparing van minstens 85% voor je wasmiddel!

Uiteraard kun je nog extra besparen (op kosten en milieu) door te zorgen voor een energiezuinige wasmachine, een passende temperatuur om te wassen, geen halve wasjes te draaien en de verkorte programma´s te gebruiken. Als je geen droger gebruikt (dit is sowieso een energieslurper!) is het ook zinvol om op minder toeren te centrifugeren: de was droogt toch wel vanzelf en het scheelt weer elektriciteit.

Tip: voor echte vlekken is het zinvol de vlek voor te behandelen met een blok pure Marseillezeep – even vochtig maken en inwrijven met het blok. Marseillezeep heeft met vetvlekken wat moeite: kies in dat geval voor ossegalzeep. Citroensap breekt ook vet af, dit kan je ook gebruiken. Voor de keukenprinsessen onder ons: daarom wrijf je een kom in met een halve citroen vóór het kloppen van eiwit!

Een alternatief voor Marseillezeep is Aleppozeep (gemaak in Syrië) of Sunlight. De laatste heeft een vetbasis van dierlijke afkomst (rundervet), dus als je geen dierlijke producten wilt gebruiken is deze zeep niet geschikt.

Marseillezeep is onder andere te koop bij Geurwalhalla en Vitex Natura. De uiteindelijke kosten zijn afhankelijk van de aangeschafte hoeveelheid en (berekende) verzendkosten.

Vragen of opmerkingen? Laat het weten in een reactie!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!