Tagarchief: no waste

Groene lunch: geroosterd brood met gegrilde courgette

broodje-gegrilde-courgetteBijna vegan, dit broodje. Zodra ik lekkere eivrije mayo kan vinden (of zelf kan maken) is deze lunch 100% vegan. Als je geen mayonaise wil gebruiken is het lekker om de courgette te besprenkelen met de olie van de zongedroogde tomaatjes (en dat is nog no-waste ook!). Vegetarisch is dit broodje sowieso al, en het levert je maar liefst 100 gram groente op! Hoezo is voldoende groente eten lastig?

En niet geheel onbelangrijk, dit broodje is echt superlekker! Zo maak je dit ´broodje gezond´:

Ingrediënten (voor 2 personen):

  • 1 courgette van ongeveer 300 gram
  • 2-3 eetlepels olijfolie
  • 2 flinke sneden brood of 4 kleinere sneetjes
  • 1 teentje knoflook
  • 4-5 zongedroogde tomaatjes op olie
  • 2 eetlepels pijnboompitten
  • peper en zout

Bereiding:

  • Verhit de grillpan (bij een gietijzeren pan duurt dit eventjes).
  • Snijd de courgette in dunne plakken en besmeer ze aan beide kanten licht met olijfolie.
  • Grill de plakjes courgette in gedeeltes in de grillpan, aan beide kanten.
  • Rooster ondertussen de sneetjes brood in een koekenpan en rooster ook de pijnboompitten in een koekenpan.
  • Snijd de zongedroogde tomaatjes in kleine stukjes.
  • Wrijf de sneetjes brood in met de knoflook en besmeer het brood met de mayonaise.
  • Verdeel vervolgens de courgette over de broodjes en bestrooi met peper en zout. Doe nog wat kleine dotjes mayonaise op de courgette.
  • Verdeel vervolgens de tomaatjes en pijnboompitten over de broodjes.
  • Klaar! Enjoy!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Duurzaam scheren deel 3: de safety razor in actie

Ik kon er niet meer omheen. Het is 30 graden buiten en ik liep nog steeds in een lange broek. Omdat ik eruit zag als een yeti. Omdat ik niet meer met mijn plastic-zooi-scheermes wilde scheren en ik nog niet de moed had verzameld om mijn safety razor zijn vuurdoop te geven. (Zie dit artikel waarin ik mijn safety razor introduceer!)

Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik de safety razor zijn vuurdoop al had gegeven. Maar blond als ik ben had ik het onderstuk ondersteboven vastgedraaid waardoor het apparaat bijzonder weinig scheereigenschappen overhield. En ik maar niet snappen waarom iedereen dat ding zo goed en gevaarlijk vond…

Anyway, vandaag was het tijd om mijn schaamte en razor-angst overboord te zetten en de yeti, eh, koe bij de hoorns te vatten. Dus: op naar de badkamer, gewapend met alle benodigdheden. Kommetje, scheerzeep, nog een kommetje, kwast, handdoekjes én natuurlijk de safety razor zelf.

De aanbevolen methode om je benen voor te bereiden op hun scheerbeurt is als volgt. Je maakt je benen warm/nat om de haartjes zachter te laten worden en de poriën open te zetten. Je haalt je vochtige (scheer)kwast enige tijd over een stuk scheerzeep en dit schuim je vervolgens op in een kommetje. Dan krijg je een berg schuim waar je u tegen zegt (in theorie) waarmee je vervolgens je benen in sopt. Nu ben ik eigenwijs geweest en heb geen scheerkwast aangeschaft. Ik wilde hem niet nodig hebben en wat je niet nodig hebt koop je niet (zie dit boek, aanrader!). Bij mijn eerste mislukte poging merkte ik wel dat je niet zoveel kan schuimen zonder kwast, dus wanneer je het direct op je benen inzeept. Gelukkig kwam ik daarna tot de conclusie dat ik nog een McGyver-oplossing in huis heb! Ik heb namelijk een werkeloze poederkwast – zo´n lekkere dikke van bamboe van een ecomerk. Die is werkeloos omdat ik gestopt ben met make-up, wat weer ingegeven is door a) het feit dat je elke keer plastic verpakkingen aanschaft en b) dat mijn huid er vast baat bij had om het niet meer te doen (en dat blijkt ook). Kortom: zonder dagelijks mijn gezicht te bepoederen, is die poederkwast werkeloos. Maar nu niet meer, want hij krijgt een 2e leven als scheerkwast! Re-use, no-waste enzovoort. Helemaal Duurzame Dinkies 😉

Dus, even terug naar het scheren. Dat opschuimen in een kommetje werkte voor geen meter. Dat kan komen doordat mijn kwast te nat was, misschien ook wel doordat het geen echte scheerkwast is. Geeft niks! Want door met de kwast lekker over mijn benen te gaan ging dat inzepen prima! Geen dikke schuimlaag maar meer dan voldoende om goed te kunnen scheren. Here we go…

Gelukkig is het mij alles meegevallen! Ik wilde al bijna jubelen dat ik zónder wondjes de eindstreep heb behaald, maar helaas kreeg ik het op het laatst toch voor elkaar op een vervelend plekje. Maar vooruit, meer dan tevreden 🙂 De truc is vooral om RUSTIG te scheren. De grootste valkuil is gedachteloos scheren waardoor je je mes niet in de goede positie houdt – en dat levert wondjes op. Je houdt je mes in een hoek van 30° – veel youtube-filmpjes te vinden om je een idee te geven! Het mes is makkelijk schoon te houden door hem steeds af te spoelen in een kommetje schoon water. Na de scheerbeurt haal je alles even los om het schoon te spoelen en goed te laten drogen. En het eindresultaat is heerlijk glad én zonder irritatie en ruwe huid. En dan te bedenken dat ik eruit zag als een yeti (de aanbeveling is om je haren niet langer te laten worden dan ´gemillimeterd´. Uhm, mag het 6 mm meer zijn?).

Ik ben in ieder geval overtuigd: geen GiletteVenusWilkinsonzooi meer. Bij mij is wel de pest dat ik er ná het scheren vaak achter kom dat ik nog een paar verstekelingen heb op mijn benen (iets te weinig licht in de badkamer). Nu heb ik dat nog met mijn oude mes opgelost, in het vervolg trek ik ze eruit met een pincet. Want die plastic dingen gaan eruit!

Volgende test is of het scheren ook goed werkt met pure olijfzeep, in het kader van minder is meer. Maar die chocoladezeep van Werfzeep is wel een luxueus momentje hoor…

Alles lezen over scheren met de safety-razor? Lees het artikel van visagist op de fiets!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

 

Duurzaam scheren deel 2: de safety razor

scheren-oopshinlHet is even wat stiller geweest bij Duurzame Dinkies! Dat heeft vooral te maken met drukte aan het thuisfront, qua duurzaamheid kachelen we gewoon door natuurlijk. Maar nu heb ik een leuk nieuwtje. Vandaag een aanschaf gedaan die al een tijdje op mijn duurzame verlanglijstje stond. Een safety razor!

Ik schreef al eerder een blog over duurzaam scheren. Toen heb ik de safety razor al opgenoemd als alternatief, maar zonder te weten hoe zo´n ding eigenlijk heet. Inmiddels weet ik dat – de volledige naam is double edge safety razor (double edge omdat het aan beide kanten een mesje heeft). Ik heb er een tijdje tegenaan zitten hikken. Dat komt vooral doordat het een beetje oefenen is met zo´n scheermes. Je moet er een beetje handigheid in krijgen om niet constant wondjes op te lopen. Ook zijn deze scheermessen relatief duur in aanschaf – en ik ben tegenwoordig best een krent als het om ´dingen kopen´ gaat 😉

Maar goed, laatst kwam ik hem toch weer tegen op Facebook en een gebruikster zei dat het echt meeviel met die wondjes als je er maar de tijd voor neemt. Zij kocht haar mes bij de Visagist op de Fiets, dus nam ik daar ook een kijkje. Wat een fijne shop! Een winkel via internet, maar géén webshop. Je bestelt via e-mail, met persoonlijk contact. Het bevalt wel om geen nummer te zijn 😉 (Overigens hebben veel kleine, groene webshops een hele goede persoonlijke service! Enkele voorbeelden: Eko4petz, Het Groene Warenhuis en Biocosmetica. Aanraders!) Zij verkoopt safety razors die speciaal voor vrouwen ontwikkeld zijn, hoe fijn! Het voornaamste verschil is dat het handvat dan langer is, zodat het beter te hanteren is bij het bereiken van onmogelijke plekjes (zeg maar).

Wat zijn nou de duurzame voordelen van een safety razor? Om te beginnen zijn ze niet van plastic gemaakt (hoewel de kleurvarianten van mijn model wel een laagje polyester hebben voor de kleur, kwam ik net even te laat achter). En je gebruikt geen wegwerp opzetmesjes, maar losse stalen mesjes. Die bestaan enkel uit staal en dat vermindert de plastic afvalberg aanzienlijk. Ook kun je – als je het goed doet – gladder scheren waardoor je minder vaak hoeft te scheren. Bij een juiste techniek levert het ook nog eens minder huidirritatie en ingegroeide haren op. En als klap op de vuurpijl ben je, na de eerste investering, ook nog eens stukken goedkoper uit! Want een mesje vervangen kost 20 tot 60 cent (afhankelijk van het soort mesje dat je kiest), terwijl een ´gewoon´ scheermesje voor je Venus Gilette-zooi toch al gauw iets van 3 euro kost.

Over een paar dagen heb ik mijn nieuwe aanwinst in huis. Dan ga ik een qualitytime momentje uitkiezen om eens rustig te oefenen. Tegen de tijd dat ik ervaringsdeskundig ben zal ik een update doen!

Benieuwd of een safety razor iets voor jou is? Bij de Visagist op de Fiets vind je uitgebreide informatie en do´s and don´ts!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Experiment Appelkoek

Het begint een patroon te worden: ik had weer eens rimpelige appels liggen. Eerder kon je hier al lezen hoe ik daarmee een heerlijke appelcompote maak, maar vandaag wilde ik iets anders. En ik had trek in een lekker zoet tussendoortje, maar wilde niet naar de koekafdeling van de supermarkt rennen! Tijd voor een experiment.

appelkoek2Aangezien 1+1 nog steeds 2 is, ging ik op zoek naar een recept voor appelkoeken. En die vond ik! En wel op het weblog Uit Paulines keuken – hier staan erg veel lekkere recepten. Pauline heeft ook het receptenboek voor de voedselzandloper geschreven en ook dit recept is ´voedselzandloperproof´. Nu heb ik echt helemaal niks met die voedselzandloper, maar ik vind het wel belangrijk om lekkernijen zo gezond mogelijk te maken. Deze appelkoeken van Pauline bevatten geen suiker of bloem en dat is een groot pluspunt. Ik probeer toegevoegde suiker zo veel mogelijk links te laten liggen. Als ik wel suiker neem, kies ik voor een variant waar ten minste nog wat voedingsstoffen in zitten (bv. kokosbloesemsuiker). In ieder geval: dit werd het recept om uit te proberen.

Ik heb me niet voor 100% aan de ingrediënten en omschrijving gehouden, gewoon omdat ik bepaalde dingen niet in huis heb. Dus hieronder volgt wat ik dan wel gedaan heb.
Dit heb ik gebruikt voor mijn appelkoeken:

  • 75 gram fijne havervlokken (havermout)
  • 75 gram havermeel
  • 5 kleine appels (in mijn geval gerimpeld…)
  • 2 eieren
  • 2 eetlepels kokosolie, gesmolten
  • 2 theelepels kaneel

Ik begon met het fijn malen van de havermout. Nu heb ik geen keukenmachine (die wordt in het originele recept gebruikt) dus heb ik een hakmolen gebruikt. Ook de appels heb ik in deze hakmolen fijngemaakt. Want ik heb nog steeds geen goede rasp. Hierdoor zijn de stukjes appel wel wat grover geworden. Vervolgens heb ik de havermout en eieren gemixt met de handmixer, hier de gesmolten kokosolie en appels bij gedaan en dit weer gemixt tot er een redelijk homogene massa ontstond. Daar ging vervolgens de kaneel nog bij omdat ik dat bijna was vergeten. Dit kan dus best eerder 🙂 Het geheel deed ik in een – met bakpapier beklede – ovenschaal en het ging 50 minuten in de oven op 180 graden. De laatste 10 minuten deed ik wat aluminiumfolie over het baksel omdat het al erg donker werd. Volgens het oorspronkelijke recept is de houdbaarheid 3 dagen in de koelkast.

appelkoek1Het resultaat? Het geheel zag er heerlijk uit, maar het was nog wel vrij nat. Ik denk dat ik volgende keer wat van de havermeel vervang door kokosmeel – dit neemt veel vocht op. In verhouding had ik waarschijnlijk wel wat meer appel dan de bedoeling was, maar ik wilde de appeltjes ten slotte opmaken. Doordat de appels grover waren gesneden is de hele structuur ook wat anders geworden, minder koek- danwel cakeachtig. Het was niet zacht en kruimelig, maar meer lijmachtig. De smaak viel me ook wat tegen: er was niet 1 smaak die er echt uitsprong – misschien had ik niet zo eigenwijs moeten zijn om het snufje zout weg te laten.

Qua smaak zou ik deze appelkoek meer als een luxe ontbijtgerecht gebruiken, dan als een lekker tussendoortje. Qua structuur moet ik misschien toch maar eens een keukenmachine aanschaffen…
Ik vind het wél een heel leuk recept om verder mee te experimenteren. Denk aan het toevoegen van extra smaakmakers als vanille, kokosrasp of gewoon lekkere rozijntjes.

En puntje bij paaltje: die appels zijn dus mooi niet in de groene bak beland (die ik niet eens heb maar dat is een ander verhaal)! 🙂

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Zelf croutons maken

Zijn jullie ook zo dol op croutons? Ik vind ze heerlijk! In de soep, over de sla, en het liefst niet zo zuinig! Ik krijg er in ieder geval geen genoeg van.

Wist je dat het heel makkelijk is om zelf van die lekkere croutons te maken? Als je het eenmaal een keertje gedaan hebt, wil je niet anders meer! Lekkerder (want verser) en goedkoper. Win-win. Ook kun je naar hartelust variëren met verschillende kruiden(mengsels) of croutongrootte. Je maakt ze precies zoals jij ze lekker vindt! Croutons maken is trouwens ook een prima manier om oud brood op te maken. En ze zijn ook nog eens heel snel klaar!

Wat heb je nodig voor een portie paprikacroutons?

  • brood, evt. oud brood
  • (olijf)olie
  • paprikapoeder
  • evt. zout

De bereiding:

  • Snijd het brood in blokjes, de korstjes meegesneden als je werkt volgens het No-Waiste principe. Het is handig als je sneetjes brood uit de vriezer komen: dan zijn ze in mooie blokjes te snijden. Ook nemen ze de olie dan wat minder snel op, waardoor die beter verdeeld wordt over de croutons. Zo heb je minder olie nodig.
  • Verhit de olie (b.v. 1 eetlepel voor een sneetje brood) in de koekenpan en bak de croutons hierin tot ze krokant en licht gekleurd zijn. Strooi daarna de paprikapoeder erover. Voeg evt. zout naar smaak toe. Klaar!

Je kunt praktisch elk denkbare smaakmaker op je croutons strooien: denk naast paprikapoeder ook eens aan tijm, kerrie, provençaalse kruiden, kruidenboter kruiden of gewoonweg peper en zout.

Tip: de meeste kruiden kun je al tijdens het bakken aan de croutons toevoegen, maar paprikapoeder verbrandt nogal snel. Dit kun je dus beter achteraf toevoegen.

Voor een luxe variant kun je ook deze tomatencroutons maken. Superlekker, maar zorg wel dat je de tomaten zelf ook gebruikt: voor de salade of voor een lekkere soep bijvoorbeeld! Anders is het niet duurzaam meer;)

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Restjes-remedie: wat doe je met rimpelige appels?

IMG_6151_PSVandaag keek ik nietsvermoedend in de groentela van de koelkast  om erachter te komen dat mijn mooie kleine appeltjes rimpelig waren. Argh! Nu weet ik best dat rimpelig niet hetzelfde is als bedorven, maar om vers te gebruiken geef ik toch de voorkeur aan een glad appelhuidje. Blijven we dus zitten met de vraag: hoe gaan we die appels gebruiken om te voorkomen dat ze in de kliko belanden? Zoals gewoonlijk is het antwoord vrij simpel.

Appelmoes! Elke appel is heel eenvoudig tot moes te koken – daar heb je echt geen moesappels voor nodig – en dan zie je niks meer van die rimpels (was het ook maar zo´n goede oplossing voor je gezicht…). En zitten er nog wat hardere stukjes in de moes, dan doop je het – net zo makkelijk – om tot compote.

Als je wat meer culinair aangelegd bent (ok, dat is een overstatement, ik geef het toe) kun je je compote natuurlijk ook uitbreiden. En dat is precies wat ik zojuist hebt gedaan. Appeltjes, een peer, rozijntjes, in stukjes gesneden gedroogde abrikozen, kaneel, vanillepoeder en een klein scheutje sinaasappelsap. Tijdje laten sudderen en klaar. De schil van het fruit heb ik lekker laten zitten – meer vitamines, minder verspilling!

Lekker om als toetje te eten, helemaal suikervrij, en dubbel zo lekker bovenop de – uiteraard zelfgemaakte – vanillevla!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!

Leftover cooking: rucolapesto

IMG_1085_PSKen je dat, een zak rucola kopen, een paar handjes nodig hebben voor in de salade en er vervolgens na een week achter komen dat je nog rucola hád moeten opmaken? Dat is mij iets te vaak gebeurd, dus ik ben het tegenwoordig voor. Wat ik over heb verwerk ik tot rucolapesto! Heerlijk als maaltje met spaghetti, extra pijnboompitjes en Parmezaanse kaas (vergeet de groentjes niet: eet er een lekkere salade bij). Makkelijk en snel!

Men neme:

  • 2 eetlepels pijnboompitten
  • +/- 75 gram rucola
  • 1 teen knoflook
  • 2 eetlepels geraspte Parmezaanse kaas
  • 100 ml olijfolie
  • scheutje citroensap

De bereiding? Vrij simpel. Rooster de pijnboompitjes in de koekenpan, zo komt de smaak goed vrij. Stop vervolgens alles, behalve de olijfolie, in de hakmachine (of hoe dat ding dat bij de staafmixer zit ook heet) en maak er een potje van. Olijfolie toevoegen, even goed roeren en klaar!

En zie, wéér niks verspild! 🙂

Wist je trouwens dat pasta (en rijst) ook gewoon gaar wordt als je het vuur uitdraait nadat het water is gaan koken? Dat scheelt behoorlijk wat energie – beter voor het milieu en je geldbuideltje! Het werkt als volgt: breng het water aan de kook, voeg de pasta toe, laat weer goed aan de kook komen en doe dan het deksel op de pan, en het vuur uit. Wacht braaf de kooktijd af en je hebt heerlijke al dente pasta! Voor rijst die lang moet koken (bv 25 minuten) kun je eventueel een paar minuutjes doorkoken voor je het gas uitdraait. Werkt als een trein!

Blijf op de hoogte van nieuwe posts en like Duurzame Dinkies op Facebook!