Tagarchief: marseillezeep

Op zoek naar het washalla

soapnuts.jpgIk was al een aantal jaar niet meer met regulier wasmiddel. En daar ga ik ook nooit naar terug! Slecht voor het milieu, slecht voor je gezondheid, slecht voor je reukvermogen…(wist je dat het overmatig gebruik van parfum in allerlei fabrieksproducten, waaronder wasmiddel en wasverzachter, gezien wordt als het nieuwe ‘meeroken’? Dat ervaar je pas als je zelf van de parfum af bent. Vergelijk het maar met sterker je smaakvermogen wordt als je geen toegevoegd suiker meer gebruikt in je voeding!)

Maar om nou te zeggen dat ik altijd en overal onverdeeld positief ben over de alternatieven: nee. Ik heb gewassen met zelfgemaakt vloeibaar wasmiddel van Marseillezeep, maar op den duur vond ik de resultaten toch wat te mager. (Hoewel ik nog kan proberen om zuurstofbleekmiddel toe te voegen, want die optie had ik in dat stadium nog niet ontdekt). Ik heb waspoeder gemaakt met Marseillezeep, soda, epsomzout en baking soda en dat werkte een tijdje prima. Maar toch: die zeepresten in de machine…zeker toen ik erachter kwam dat azijn de elasticiteit van je textiel aan kan tasten – en ook heb ervaren dat bepaalde kledingstukken hun vorm gingen verliezen begon ik te twijfelen dit waspoeder. Het waspoeder zónder azijn is geen optie – zelfs met azijn hou je altijd wel nog iets aan zeepresten over, laat staan zonder azijn.

Een tijdje heb ik met alleen soda en zuurstofbleek gewassen. Op zich ook weer prima, ware het niet dat ik later las dat soda ook weer iets met de elasticiteit van je kleding kan doen. Of dat echt klopt heb ik nog niet ondervonden – ik gebruik het nog niet lang genoeg puur. Maar er kwam een ander probleem. Vriendlief gebruikte liever nog wel het waspoeder, in combinatie met azijn. Als ik dan vervolgens een andere was ging doen zónder azijn, zat alsnog mijn kleding onder de zeepresten (m.n. de kledingstukken die blijkbaar snel zeep vangen). Zucht….

Iets wat ik nog niet geprobeerd heb maar wel heel goed schijnt te werken is wassen met paardekastanje. Leuk, en dat ga ik ook zeker doen, maar het duurt nog even voor we weer kastanjes kunnen rapen. Maar ik had nog wel zeepnoten oftewel wasnoten liggen, van de periode dat ik hiermee mijn haar heb gewassen. Kom maar op!

Nog even inlezen voor ik aan de slag ga: en ik lees dat lichtbruine vlekken een risico zijn bij witte/lichte was, wanneer je de wasnoten gebruikt in de machine (in een zakje). Hmmm…daar zit ik niet echt op te wachten. Als alternatief werd genoemd om dan een aftreksel te maken en dit als vloeibaar wasmiddel te gebruiken. Oké, doen we dat!

Ik heb 60 gram wasnoten 5 minuten laten koken in 500 ml water, het toen even aangestampt met de stamppotstamper, en dit vervolgens gezeefd. Hiervan doe je 50 ml in een wasbolletje bij je was. Daarnaast voegde ik nog een lepel natriumpercarbonaat (zuurstofbleekmiddel) toe in het doseerbakje van de machine. En laat maar draaien die machine!

Het eindresultaat? Was ziet er goed schoon uit, dus so far so good. Wel zat er nog wat zichtbaar schuim op het glas van het deurtje. Niet veel, maar toch. Is het aftreksel toch te sterk? Ik kan me echt niet meer herinneren of dit met gewoon wasmiddel ook zo was…

Maar wat vooral opvalt: hoe zacht mijn was is! Ik las al dat wasnoten een natuurlijke wasverzachter zijn, en verdorie, ze hebben gelijk. Azijn kan daar echt niet aan tippen als wasverzachter hoor!

In ieder geval ga ik dit nog vaker proberen en ik ben benieuwd wat mijn ervaringen zijn op lange termijn. Ik hoop dat de kastanjes straks net zo goed of misschien wel beter werken, want dat is een lokaal product, zelf te rapen en dus nog veel duurzamer!
Hebben jullie wasnoten wel eens geprobeerd? Wat vonden jullie ervan? Of hebben jullie kastanje wel eens geprobeerd als wasmiddel?

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

 

Spray voor vochtig toiletpapier

sprayIk weet niet hoe het met jullie zit, maar ik ben dol op vochtig toiletpapier. Je wordt er zo lekker fris van. Maar echt fijn voor het riool en het milieu is het natuurlijk niet. En dan heb ik het nog niet eens over de chemische stoffen die op je huid belanden. Dus wilde ik er van af, ondanks het feit dat ik het zo prettig vind in gebruik. Maar: ik ben natuurlijk op zoek gegaan naar een alternatief! En Duurzame Dinkies zou Duurzame Dinkies niet zijn, als ik niet een alternatief gevonden had.

Ik maak sinds een half jaar zelf een spray op basis van Marseillezeep en etherische oliën. Deze sproei ik op normaal toiletpapier, waardoor je zelf als het ware vochtig toiletpapier maakt. Je weet precies wat je op je huid gebruikt, én je overbelast het riool er niet mee. Wat je hiervbenodigdheden sprayoor nodig hebt:

– een (glazen) flesje van 100 ml met spraydop
– zelfgemaakte wasmiddel van Marseillezeep (zie hier voor het recept)
– etherische olliën: bv. lavendel, citroen-eucalyptus, pepermunt, tea tree
– alcohol 93%

Het maken is heel simpel. Vul het flesje voor ongeveer de helft met Marseillezeep en vul aan met water. Voeg ongeveer 40 druppels etherische olie toe van de soorten die jij lekker vindt. Ik heb vooral voor oliën gekozen die een desinfecterende werking hebben. Voeg nog 5 ml alcohol toe (een doseerpipetje kan handig zijn) en schud alles goed door. Klaar! Dit mengseltje is heerlijk tintelfris. Ik spray een paar keer op gewoon toiletpapier en gebruik het dan als vochtig toiletpapier. Hoe vaak je kunt sprayen, dus hoe vochtig je het toiletpapier kan maken hangt af van de kwaliteit van het toiletpapier, dat is een kwestie van uitproberen.

Uiteraard los je hiermee niet het gebruik van wc-papier zelf op. Dit is bepaald niet milieuvriendelijk en duurzaam. Uiteindelijk wil ik dan ook van het papieren wc-papier af en kijken hoe het bevalt om wasbaar wc-papier te gebruiken, misschien in combinatie met een waterspoeling. Voor ik daadwerkelijk die stap kan zetten is dit een mooie tussenoplossing. Een stap tegelijk, dan struikel je ook niet (hopelijk). Ik hou jullie op de hoogte!

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!

Een begin van alles over natuurlijke huidverzorging – en een waarschuwing!

Logo-plantaardigeolieMijn zoektocht naar natuurlijk en duurzaam leven is nog lang niet ten einde. Er is zoveel te leren en ontdekken! Vandaag vertel ik iets over mijn natuurlijke huidverzorging. Ik heb het al eens over douchen met Marseillezeep gehad – samen met korter en koeler douchen echt een weldaad voor je huid. Het reinigen van je gezicht is een heel ander verhaal: deze huid is een stuk gevoeliger dan de rest van je lichaam en vraagt dus ook andere zorg. Nu wordt Marseillezeep wordt ook aangeraden voor je gezicht, omdat het zo mild is voor de huid. Dit geldt ook voor (verdunde) appelazijn. Honing is ook zo´n topper volgens velen. Nieuwsgierig als ik ben heb ik het allemaal geprobeerd. Natuurlijk scrubben doe je met suiker of zeezout. Voor de verzorging kies je voor natuurlijke, enkelvoudige koudgeperste olie als amandel, olijf, macademia of tarwekiem. Wat mij het beste bevalt en wat de valkuilen waren? Dat lees je in dit blog.

Om te beginnen wil ik nog even een stukje voorgeschiedenis kwijt: vroeger had ik een echte probleemhuid. Ik kreeg snel last van acne. Volgens de reguliere ´leer´ is een verzorging op basis van olie dan uit den boze, en moet je regelmatig scrubben om je huid schoon te krijgen. Naïef als ik was deed ik dit braaf. Ik heb nog steeds spijt van de speciale ´acne-lijn´ van Yves Rocher: als dagelijkse reiniging een scrub, want schoonhouden was de truc! Omdat de verandering zo langzaam gaat, merkte ik niet dat juist dit product ervoor zorgde dat mijn huid zo slecht werd. Steeds vaker puistjes, rood en pijnlijk – en achteraf gezien juist op de plekken waar ik enthousiast scrubde omdat ik ten slotte de huid goed schoon wilde krijgen. Tot ik uit wanhoop een huidtherapeut benaderde. Zij prikte direct de zeepbel door: ik was mijn huid juist aan het kapot maken. Het gevolg was een zeer onrustige huid en inmiddels door het vele scrubben couperose op mijn wangen en rond mijn neus, naast een algehele roodheid. Eerlijk, ik denk er wel eens over om Yves Rocher aan te klagen voor hun misleiding en de zo ontstane schade aan mijn huid. Wat kan ik verdrietig zijn als ik vrouwen zie met een huid zonder roodheid. Zo was mijn huid ook ooit, vóór ik in de praatjes van de industrie trapte. Maar, gedane zaken nemen geen keer en alles wat ik nog kon doen is zo lief mogelijk zijn voor mijn huid. Toen ben ik andere producten gaan gebruiken, wat een aanzienlijke verbetering opleverde. Overigens had dit nog niks met natuurlijke huidverzorging te maken. Maar het toont wel aan dat je echt niet moet geloven wat de industrie je op de mouw speldt! Een gewaarschuwd mens telt voor 2. En nu weer terug naar het echte werk.

In feite kon ik prima uit de voeten met alle reinigingsmethoden die ik geprobeerd heb (honing, appelazijn, Marseillezeep en ook de Oil Cleansing Method), hoewel ik duidelijk merk dat de Marseillezeep mijn huid toch wat trekkerig maakte. Geen probleem zolang ik daarna goed smeerde met olie. Amandel is heerlijk, het ruikt zo lekker en het voedt zonder echt vet te zijn. Macademia wordt ook aangeraden voor een droge huid, maar is voor mij toch te licht, het ´doet´ te weinig. Datzelfde geldt voor Arganolie – het wordt geprezen als wondermiddel, maar dat is het blijkbaar niet voor elke huid. Eigenlijk ging het pas mis toen ik een keer mijn huid een lichte scrubbeurt wilde geven, gewoon om de boel eens lekker glad te maken, zo 1 keer in de zoveel tijd. Op dat moment was mijn reinigingsmethode de Marseillezeep. Ik probeerde het met suiker – niet direct zo op de huid, want ik ken mijn huid en ik ben leipe loetje niet. In de vijzel maakte ik het zo fijn mogelijk en vervolgens mengde ik het met wat tarwekiemolie. Als scrub werkte dit prima. Maar een dag later merkte ik dat mijn huid droger was dan anders, om uiteindelijk zelfs een beetje schilferig te worden hier en daar.

Het vervelende was dat geen van de normale verzorgingsrituelen in staat was dit probleem op te lossen. Ik ging weer terug naar reiniging met honing en/of appelazijn, probeerde extra verzorgende oliën (granaatappel en rozebottelzaad), maar het hielp allemaal niet. Ik kon het redelijk ´wegsmeren´, zeker met wat gezichtspoeder na afloop, maar de schilfers verdwenen niet. Frustrerend, want ik was net zo lekker bezig! Uiteindelijk heb ik – omdat je nu eenmaal blijft proberen – toch de oplossing gevonden. Ik vond hem in de tarwekiemolie! Tarwekiemolie is rijk aan vitamine E – een hele bekende in huidverzorgingsland. In eerste instantie had ik het gekocht om mijn andere oliën langer houdbaar te maken (namelijk ook een eigenschap van vitamine E). Ik geef toe, het ruikt niet zo lekker als amandelolie. Wie wel eens een glaasje tarwegrassap voor zijn neus heeft gehad weet hoe het ruikt. Maar hee, als het werkt hoor je mij niet meer klagen! Ik koop mijn tarwekiemolie bij de Kruiderie, hun variant is koudgeperst én biologisch.

tarwekiemen

Dus wat heb ik nu precies gedaan? Om te beginnen heb ik een versimpelde versie van de Oil Cleansing Method toegepast – ik ben namelijk ook een beetje lui. De basis van OCM is: olie reinigt olie.  Je weet zeker dat het niet uitdroogt, het verzorgt juist. Ik doe wat tarwekiemolie op een wasbare reinigingspad en neem hiermee mijn huid af. Alle troep komt er in 1 keer af, dus wat schoonmaken betreft werkt het uit de kunst! (Mijn mascara verwijder ik trouwens eerst met amandelolie.) Vervolgens heb ik mijn huid een intensieve kuur gegeven met de tarwekiemolie: op 1 avond heb ik mijn huid wel 3-4 keer ingesmeerd. Ik zag meteen dat de schilfers minder werden. Uiteraard een stimulans om er even mee door te gaan. ´s Ochtends reinig ik alleen met een beetje water voor het opfrissen. Maar in de avond pas ik weer de tarwekiemolie toe. Inmiddels (na een week) smeer ik soms 1 keer, soms 2 keer op een avond met de olie. Ik zie dat mijn huidbeeld verbetert, ze wordt minder snel rood en het voelt ook heel prettig aan. De schilfers zijn inmiddels zo goed als verdwenen. En dat je van olie een vette huid krijgt is dus echt absolute onzin (maar daar was ik al langer achter).

Kortom: ik ben weer blij met mijn huid! Tot op zekere hoogte dan, want dat porseleinen huidje krijg ik natuurlijk niet meer terug. Maar ach, mijn blauwe ogen kan niemand me afpakken 😉

Blijf op hoogte van nieuwe posts en volg Duurzame Dinkies op Facebook!